پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤١ - ٤ مصائب بيدارگر

خود با شكست و ناكامى مواجه مى‌شود، زلزله‌اى كاخ آمال او را فرو مى‌ريزد، و صاعقه‌اى بخشى از اموال او را به آتش مى‌كشد.

در اين حال تكانى مى‌خورد، گاه بيدار مى‌شود، در انديشه و فكر فرو مى‌رود، از بيراهه باز مى‌گردد، و در جادّه صحيح گام مى‌گذارد.

ديده‌ايم در بسيارى از جاده‌هاى يكنواخت دست اندازهاى مصنوعى ايجاد مى‌كنند، تا مانع خواب رانندگان گردد، و از سقوط آنها در پرتگاه جلوگيرى كند.

بخشى از مصائب «دست اندازهاى جاده زندگى انسان» است كه ماشين وجود او را سخت تكان مى‌دهد، و از خواب زدگى و غفلت كه منجر به هلاكت او مى‌شود، باز مى‌دارد.

اين سخن درباره يك فرد، يا يك جامعه، يا كل جوامع بشرى مى‌تواند صادق باشد، و فلسفه با ارزشى براى بخشى از حوادث دردناك زندگى ارائه مى‌دهد.

امروز بشر در پرتو پيشرفت صنايع به قدرى نيرومند شده كه آسمان و زمين را جولانگاه خود ساخته، و دستگاه‌هاى فضائى او از اسرار دورترين سيّارات منظومه شمسى نيز پرده برداشته، و اخبار عجيب و شگفت‌انگيزى را از آن مخابره كرده است.

مغزهاى الكترونيكى و كامپيوترها غوغا مى‌كند، پيوند اعضاء به صورت كار ساده‌اى درآمده است.

مجموع اين پديده‌ها ممكن است باعث غرور بسيارى از دانشمندان گردد، امّا وقتى مى‌بينند على رغم تلاش هزاران بلكه ميليون‌ها دانشمند در طول تاريخ‌