پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٠ - ٤ مصائب بيدارگر

نقل شده از بهترين شواهد براى ارتباط و پيوند بخشى از مصائب با گناهان و معاصى است، (البتّه بعضى از اين روايات ناظر به اثر وضعى اعمال است و بعضى ناظر به مجازات الهى است و بعضى نيز تاب هر دو معنا را دارد).

٤. مصائب بيدارگر

بدون شك بخشى از حوادث ناراحت كننده، اثر مثبتى در پاره كردن پرده‌هاى غرور، و بيدار ساختن انسان از خواب غفلت، و نجات او از چنگال خود كامگى و هوسرانى دارد، و بسيارى از آنها نقطه عطفى در زندگى انسان‌هايى كه آمادگى دارند محسوب مى‌شود.

وفور نعمت، قدرت حكومت، و برخوردارى از سلامت، گاه چنان انسان را مغرور مى‌سازد كه به كلى خود را فراموش مى‌كند، همه مواهب را از خود مى‌داند، خويش را از ديگران برتر مى‌شمارد، گوئى زندگى را جاودانى مى‌پندارد، و در اين حال به موجودى خطرناك، بيدارگر، انحصار طلب، خودكامه، و هوسباز، تبديل مى‌شود، و اگر در زندگى او مشكلى پيش نيايد اينها همچنان ادامه مى‌يابد، هم زندگى خود را تباه مى‌سازد، و هم ديگران را.

اينجا است كه دست لطف الهى از آستين رحمانيتش بيرون مى‌آيد و به كمك انسان مى‌پردازد.

مصيبتى سخت و سنگين رخ مى‌دهد، عزيزى از دست او مى‌رود، در تلاش‌