پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٥ - رابطه گناهان و بلاها در روايات اسلامى

كوتاه سخن اين‌كه هم از نظر استدلال عقلى و منطقى و هم از نظر آيات فراوان در قرآن مجيد و هم از نظر روايات و تاريخ، نمى‌توان انكار كرد كه بخش قابل ملاحظه‌اى از مصائب و بلاها جنبه مجازات و كيفر در برابر افراد يا اقوام سركش و ستمگر دارد. هرچند بى‌خبران، رابطه اين علّت و معلولى را درك نكنند.

مسلماً در چنين مواردى خداوند بر آنها ستمى روا نداشته، اين خود آنها بوده‌اند كه بر خويشتن ستم روا داشته‌اند، چنانكه قرآن مى‌فرمايد:

ذَلِكَ مِنْ أَنْبَاءِ الْقُرَى نَقُصُّهُ عَلَيْكَ مِنْهَا قَائِمٌ وَحَصِيدٌ- وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ‌: «اين از اخبار شهرهاو آباديهاست كه مابراى تو شرح مى دهيم؛ كه بعضى (هنوز) برپا هستند، و بعضى درو شده‌اند (و از ميان رفته اند).- ما به آنها ستم نكرديم؛ بلكه آنها خودشان بر خويشتن ستم روا داشتند». [١]

رابطه گناهان و بلاها در روايات اسلامى‌

آنچه در بالا گفته شد در روايات اسلامى نيز به طور گسترده ديده مى‌شود، كه حداقل بخش قابل ملاحظه‌اى از مصائبى كه دامنگير جوامع انسانى مى‌شود جنبه مجازات و كيفر گناهان دارد، به عنوان نمونه:

١. در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است كه فرمود: «انَّ اللَّهَ تَعالى‌ اذا غَضِبَ عَلَى‌ امَّة، ثُمَّ لَمْ يُنْزِلْ بِهَا الْعَذابَ، اغْلَى‌ اسْعارَها، وَ قَصَّرَ اعْمارَها، وَ لَمْ تَرْبَحْ‌

[١]. سوره هود، آيات ١٠٠- ١٠١.