پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢٩ - ٣ مصائبى كه مجازات الهى است

اعمال خود انسان‌ها است، و به تعبير ديگر اعمال به عنوان سبب و مصائب به عنوان مسبب ذكر شده، و اگر مجازاتى در اينجا باشد به صورت اثر طبيعى عمل و بازتاب افعال و رفتار خود مردم منعكس شده است و تقدير گرفتن كلمه عقوبت و مجازات در تمام اين موارد به طورى كه در كلمات بسيارى از مفسّران آمده دليل روشنى ندارد.

٣. مصائبى كه مجازات الهى است‌

بخشى ديگر از مصائبى كه دامنگير انسان مى‌شود مجازات‌هاى الهى است كه بر طبق استحقاق افراد از ناحيه او صادر مى‌شود، و اين در مورد افرادى است كه مرتكب گناهانى شده‌اند كه يا به قدرى شديد است كه هم مستوجب عذاب دنيا و هم عذاب آخرت است و يا در حدى است كه تنها با مجازات دنيا شستشو مى‌شود. و در واقع لطفى است از ناحيه خدا بر اين گروه.

ممكن است فاصله زمانى قابل ملاحظه‌اى بين گناه و مجازات باشد، ولى به هر حال رابطه محفوظ است، گاهى نيز بدون فاصله واقع مى‌شود و مجازات سريع است.

تفاوت اين بحث با بحث سابق اين است كه در بحث سابق سخن از اثر طبيعى اعمال بود و در اينجا سخن از مجازات الهى است.

به هر حال نمى‌توان اين مطلب را از نظر خداپرستان و معتقدين به عدل الهى ناديده گرفت كه مسأله مجازات دنيا حداقل درباره گروهى واقعيت دارد، ولى براى كسانى كه از سرچشمه آن ناآگاه‌اند ممكن است آن مصيبت عجيب و