پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧ - ٢ عدد اسماءِ الحسنى و تفسير آنها

٢٨. «الحفى» يعنى كسى كه عالم و آگاه است و يا بسيار نسبت به ديگران لطف و نيكى مى‌كند.

٢٩. «الرب» به معناى مالك مدبّر و مصلح است.

٣٠. «الرحمن» كسى است كه رحمت گسترده او همگان را شامل است.

٣١. «الرحيم» همان كسى است كه رحمت خاص و ويژه‌اش شامل مؤمنان مى‌گردد.

٣٢. «الذّارى» به معناى خالق است (اين واژه در اصل به معناى اظهار كننده است، و چون آفرينش اشياء سبب ظهور آنها مى‌شود اين واژه به معناى خالق به كار رفته است).

٣٣. «الرازق» كسى است كه همه بندگان را اعم از خوب و بد روزى مى‌بخشد.

٣٤. «الرقيب» به معناى حافظ و نگهبان است.

٣٥. «الرؤف» به معناى رحيم و مهربان است (بعضى ميان رؤف و رحيم فرق گذاشته‌اند رأفت را نسبت به مطيعان و رحمت را نسبت به گنهكاران دانسته‌اند).

٣٦. «الرائى» به معناى بينا و آگاه است.

٣٧. «السلام» به معناى كسى است كه سرچشمه سلامت و منبع آن است، و هرگونه سلامت از ناحيه او افاضه مى‌شود.

٣٨. «المؤمن» به معناى كسى است كه وعده‌هايش را تحقق مى‌بخشد، و ايمان به ذاتش را از طريق آيات و نشانه‌ها و عجائب تدبير و لطائف تقديرش در دل‌ها ايجاد كرده، و بندگان را از ظلم و جور در امان مى‌دارد و مؤمنان را از عذاب‌