پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥٩ - رحمت واسعه الهى در احاديث اسلامى

٢. در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم‌ «اذا كانَ يَومُ القِيامةُ نَشَر اللّهُ نَعالَى رَحمَتَهُ حَتّى يَطمَعَ ابْليسُ فى رَحمَتِهِ»!:

«هنگامى كه روز قيامت مى‌شود خداوند آن‌چنان ر حمتش را مى‌گستراند كه حتى ابليس در رحمت او طمع مى‌كند» [١]

٣. در حديث ديگرى مى‌خوانيم كه به امام على بن الحسين عليه السلام عرض كردند:

حسن بصرى مى‌گويد: عجب نيست كه گروهى گمراه و هلاك مى‌شوند، عجب از آنها است كه نجات مى‌يابند كه چگونه- با اين‌همه عوامل گمراهى- نجات يافته‌اند؟!

امام عليه السلام فرمود: «ولى من سخن ديگرى مى‌گويم، مى‌گويم:" لَيْسَ الْعَجَبُ مِمَّنْ نَجَى‌ كَيْفَ نَجَى‌، وَ انَّما الْعَجَبُ مِمَّنْ هَلَكَ كَيْفَ هَلَكَ مَعَ سِعَةِ رَحْمَةِ اللَّهِ؟!"»:

«عجب نيست از كسانى كه نجات مى‌يابند كه چگونه نجات يافته‌اند، عجب از كسانى است كه هلاك (و گمراه) مى‌شوند چگونه با وسعت رحمت خداوند هلاك شده‌اند؟! [٢]

پروردگارا! از كرم بى‌پايان تو بعيد نيست كه گوشه‌اى از اين حرمت وسيع و گسترده‌ات را شامل حال ما نى بفرمائى.

واژه «وَدُوْد» از ماده «وُدّ» (به ضم واو) در اصل به معناى محبت داشتن نسبت‌

[١]. بحارالانوار جلد ٧ صفحه ٢٨٧ حديث ١ (باب مايظهر من رحمة تعالى فى القيامه)

[٢]. سفينة البحار، جلد ١، صفحه ٥١٧.