پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٦ - ٣ معناى حضور خدا در همهجا

روزىِ شما در آسمان است و نيز آنچه شما وعده داده مى شويد» پس از كجاانسان روزى را بطلبد جز از محلّش، محل رزق و وعده الهى آسمان است» [١]

مطابق اين روايات چون غالب ارزاق انسان‌ها از آسمان است- باران زنده كننده زمين‌هاى مرده از آسمان مى‌بارد، نور آفتاب كه منبع حيات و زندگى است از سوى آسمان مى‌تابد، هوا سومين عامل مهم حيات در آسمان است- آسمان به عنوان معدنى از بركات و ارزاق الهى معرفى شده، و به هنگام دعا به آن توجّه مى‌شود، و از خالق و مالك آنهمه رزق و روزى تقاضاى حل مشكل مى‌شود.

از پاره‌اى از اخبار نيز استفاده مى‌شود كه اين معنا منحصر به مسلمانان نيست، در ساير امم نيز بوده است، چنانكه مرحوم فيض كاشانى در محجة البيضاء حديثى از مالك بن دينار نقل مى‌كند كه بنى‌اسرائيل گرفتار قحطى شده بودند، بارها از شهر بيرون رفتند (و در بيايان دعا كردند و بجايى نرسيد) خداوند به پيامبر آنها وحى فرستاد كه به آنها بگو: «انَّكُمْ تَخْرُجُوْنَ الىَّ بِابْدانٍ نَجِسَةٍ، وَ تَرْفَعُونَ الىَّ اكُفاً قَدْ سَفَكْتُمْ بِهَا الدِّماءَ، وَ ملْاْتُمْ بُطُونَكُمْ مِنَ الْحَرامِ، الآنَ قَدِ اشْتَدَّ غَضَبِى عَلَيْكُمْ وَ لَنْ تَزْدادُوا مِنِّى الّا بُعْداً»: «شما با بدن‌هاى ناپاك بيرون مى‌آييد، و دست‌هايى كه با آن خون بى‌گناهان را ريخته‌ايد به سوى من بر مى‌داريد، و شكم‌هاى خود را پر از حرام كرده‌ايد- با اينحال چگونه انتظار اجابت دعا داريد- الآن غضب من بر شما شديد شده، و هرچه دعا كنيد جز دورى از من‌

[١]. بحارالانوار، جلد ٩٠، صفحه ٣٠٨، حديث ٧- دو حديث فوق را تفسير نورالثقلين، در جلد ٥، صفحه ١٢٤ و ١٢٥ نيز آورده است.