پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٤ - او همهجا با شماست!

ولى حق همان احاطه وجودى است كه مطابق ظاهر آيه و دلايل عقلى است.

در چهارمين آيه اشاره به مسأله «نجوى» (سخنان در گوشى) كرده مى‌فرمايد:

«هيچ گاه سه نفر با هم نجوا نمى كنند مگر اين كه خداوند چهارمين آنهاست، و هيچ گاه پنج نفر با هم نجوا نمى كنند مگر اين كه او ششمين آنهاست، و نه تعدادى كمتر و نه بيشتر از آن هستند مگر اين كه او همراه آنهاست هر جا كه باشند»: ما يَكُونُ مِنْ نَجْوَى‌ ثَلاثَةٍ الّا هُوَ رابِعُهُمْ وَ لا خَمْسَةٍ الّا هُوَ سادِسُهُمْ وَ لا ادْنى‌ مِنْ ذلِكَ وَ لا اكْثَرَ الّا هُوَ مَعُهُمْ ايْنَ ما كانُوا «نَجْوى‌» در اصل به معناى مكان بلند است كه به خاطر ارتفاعش از مكان‌هاى اطراف جدا شده، و از آنجا كه هرگاه كسى بخواهد ديگرى سخنانش را نشنود او را به نقطه‌اى مى‌برد كه از ديگران جدا باشد واژه «نجوى» به سخنان در گوشى اطلاق شده است.

بعضى معتقداند «نجوى» حتماً بين سه نفر يا بيشتر بايد باشد، و اگر دو نفر باشند به آن «سِرارْ» گفته مى‌شود، ولى اين مسأله ثابت نيست، به خصوص اين‌كه در آيات مربوط به نجوى با پيامبر صلى الله عليه و آله كه در همين سوره مجادله نازل شده است به كسانى اشاره مى‌كند كه به تنهائى مى‌آمدند با پيامبر نجوى مى‌كردند.

در اين‌كه چرا روى خصوص سه نفر و پنج نفر تكيه شده و چهار نفر كه در ميان اين دو است مطرح نگرديده مفسّران بيانات متعدّدى دارند، و از همه بهتر آن است كه گفته شود هرگاه چهار نفر ذكر مى‌شد در عبارت عدد چهار در جمله اول و دوم تكرار مى‌گرديد و مى‌دانيم تكرار، خلاف فصاحت است- مگر در