پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٢ - تطورات حيات دليل بر قدرت او است

آفرينش مخلوقات مختلف، عموميت علم و قدرت خدا نشان داده شده، مى‌فرمايد: «خدا همان كسى است كه شما را آفريد در حالى كه ضعيف بوديد؛ سپس بعد از ناتوانى، قوّت بخشيد و باز بعد از قوّت، ضعف و پيرى قرار داد؛ او هر چه بخواهد (به هر كيفيت) مى آفريند، و اوست دانا و توانا»: اللَّهُ الَّذى خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَ شَيْبَةً يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ هُوَ الْعَليمُ الْقَديرُ.

به راستى ملاحظه تطورات جنين، و سپس مراحل مختلف زندگى انسان و قوس صعودى و نزولى قدرت و توانائى او كه از يك موجود زنده ذرّه‌بينى (نطفه) شروع مى‌شود، و سرانجام به انسانى نيرومند و متفكّر و باهوش كه قدرت تخيل و انجام مسائل زيادى را دارد مى‌رسد، و باز عقب‌گرد شروع مى‌شود تا زمانى كه به صورت موجودى ناتوان، گاه حتّى ناتوان‌تر از يك كودك، از نظر نيروى جسمانى و فكرى در مى‌آيد، اين دگرگونى‌هاى سريع و عجيب حكايت از قدرت او بر همه چيز مى‌كند.

به اين ترتيب قرآن مجيد براى اثبات عموميّت علم و قدرت او آن‌گاه دست انسان را گرفته به اوج آسمان‌هاى پهناور مى‌برد، و گاه او را به مطالعه وجود خودش، و تحولات عظيمى كه از لحظه انعقاد نطفه تا مرگ پيدا مى‌شود، دعوت مى‌نمايد.

تعبير «خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ» چنان است كه گوئى ضعف و ناتوانى ماده نخستين انسان بوده، و انسان از آن آفريده شده! و راستى چنين است، نطفه انسان به قدرى‌