پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٥ - ٤ اراده و مشيّت خداوند

ما اين است كه مى گوييم: موجود باش! بى درنگ موجود مى شود»

٢. «بگو: هرگاه خدا زيانى براى شما بخواهد، چه كسى مى تواند در برابر او از شما دفاع كند؛ و يا اگرنفعى اراده كند (مانع گردد)؟! و خداوند آنچه كه انجام مى دهيد آگاه است».

٣. «ما اراده كرده ايم تا بر مستضعفان زمين نعمت بخشيم و آنان را پيشوايان و وارثان روى زمين قرار دهيم»

٤. «خداوند، آسايش شما را مى خواهد، نه زحمت شما را».

٥. «خداوند آنچه را بخواهد مى آفريند، زيرا خدا بر همه چيز تواناست».

٦. «و هرگز در مورد كارى نگو: من فردا آن را انجام مى دهم،- مگر اين كه خدا بخواهد ....»

٧. «و امكان ندارد خدا با هيچ انسانى سخن بگويد، مگر از راه وحى يا از پشت حجابى (همچون ايجاد صوت)، يا رسولى (فرشته‌اى) مى فرستد و به فرمان خود آنچه را بخواهد وحى مى كند؛ چرا كه او بلند مقام و حكيم است».

شرح مفردات‌

«اراده» از ماده رَوْد (بر وزن موج) در اصل به معناى رفت و آمد توأم با ملايمت در طلب چيزى است؛ لذا به كسى كه دنبال مرتع براى چراى حيوانات مى‌رود مى‌گويند.

واژه اراده كه از اين ريشه گرفته شده در واقع مركّب از سه عنصر است:

خواستن چيزى توأم با علاقه و همراه با اميدوارى به وصول آن و حكم به انجام‌