پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٩ - قدرتش با حكمتش آميخته

اشاره به اين‌كه خداوند در تشريع قوانين و نزول آيات قرآن تمام آنچه را مورد نياز انسان‌ها بوده، با نهايت ظرافت، و باتمام جزئيات، تشريح فرموده است، چرا كه او علاوه بر اين‌كه حكيم و آگاه است قدرت بر اين كار را نيز دارد.

و به تعبير ديگر بهترين قانون را كسى مى‌تواند تعيين كند كه از همه آگاه‌تر و تواناتر باشد و او كسى جز خداوند نيست.

البتّه در قسمتى از آياتى كه با «عَزِيزٌ حَكيمٌ» ختم مى‌شود سخن از آفرينش آسمان و زمين و تسبيح موجودات براى خداوند، و يا تنظيم خلقت جنين، و مانند آن است (مانند آيه ١ سوره حديد، و آيات ١ و ٢٤ سوره حشر و آيه ٦ آل‌عمران).

اشاره به اين‌كه نه تنها عالم تشريع كه عالم تكوين همه در پرتو علم و حكمت خداوند سر و سامان يافته، و نسخه كاملى از نظام احسن است.

در قسمتى ديگر، سخن از افعال خداوند مانند: قيام به قسط، آفرينش مسيح، پيروز ساختن مؤمنان در جنگ، و تأليف قلوب افراد با ايمان، به ميان آمده و با «عَزيزٌ حَكيم» پايان يافته (مانند آيات ١٨ و ٦٢ و ١٢٦ سوره آل‌عمران، و آيه ٦٣ سوره انفال).

اشاره به اين‌كه افعال خداوند نيز همه‌جا از قدرت شكست ناپذير و علم بى‌انتهاى او سرچشمه مى‌گيرد. و گاه از ثواب و جزا سخن مى‌گويد و آن را با عزيز و حكيم پايان مى‌دهد (مانند آيه ١٨ سوره مائده).

اشاره به اين‌كه پاداش‌هاى الهى نيز همه روى حساب و حكمت است و نيز