پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٧ - ٣ خداوند حكيم است

٥. «چرا كه از سوى خداوند حكيم و شايسته ستايش نازل شده است».

٦. «... كه او بلند مقام و حكيم است».

٧. «... و خداوند، داراى فضل و احسان گسترده، و حكيم است».

شرح مفردات‌

واژه «حكيم» از ماده حكمت گرفته شده كه به گفته كتاب العين خليل بن احمد، عدالت و علم و حلم را مى‌رساند، و بعضى گفته‌اند اين ماده در اصل به معناى منع كردن از چيزى به خاطر اصلاح آن مى‌باشد؛ يا منع كردن از ظلم- اولى گفته راغب در مفردات است و دومى مقائيس اللغه- و به همين جهت لجام حيوان را حكمة (بر وزن صدمه) گفته‌اند، و نيز به همين جهت علم دانش را حكمت مى‌گويند؛ چون شخص را از كارهاى خلاف باز مى‌دارد، و حكم كردن (حكومت) در مواردى به كار مى‌رود كه افرادى را از كار خلاف جلوگيرى مى‌نمايد.

لسان العرب مى‌گويد: حكم به معناى علم و فقه و داورى به حق و عدل است و به گفته صحاح اللغة حكيم كسى است كه امور را به صورت صحيح و حساب شده انجام دهد.

در نهايه ابن اثير و لسان العرب آمده است كه حكمت عبارت از شناخت بهترين اشيا (و روش‌ها) به بهترين كيفيت است؛ و به كسى كه مصنوعات دقيق را به خوبى و درستى انجام مى‌دهد حكيم گفته مى‌شود (در حقيقت مثل اين است‌