پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٠ - ٣ اثر تربيتى ايمان به بينائى و شنوائى پروردگار
نمىدهد). [١]
٢. در حديث ديگرى از همان حضرت عليه السلام مىخوانيم كه در تفسير آيه شريفه وَلِمَنْ خافَ مَقامَ رَبّهِ جَنّتانِ فرمود:
«مَنْ عَلِمَ انَّ اللَّهَ يَراهُ وَ يَسْمَعُ ما يَقُوْلُ وَ يَعْلَمُ ما يَعْمَلُ مِنْ خَيْرٍ اوْ شَرٍّ، فَيَحْجُزُهُ ذلِكَ عَنِ الْقَبيحِ مِنَ الْاعمالِ، فَذلِكَ الَّذى خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى»: «كسى كه بداند خداوند او را مىبيند و سخنانش را مىشنود و از اعمال نيك و بد او آگاه است، و اين علم و دانائى او را از اعمال قبيح باز دارد او كسى است كه از مقام پروردگارش خائف است، و نفس خود را از هوا و هوس بازداشته». [٢]
٣. و نيز در تفسير على بن ابراهيم از امام صادق عليه السلام نقل شده است: كه در تفسير آيه وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَهَمَّ بِها ... [٣] فرمود: همسر عزيز مصر- هنگامى كه قصد كامگيرى از يوسف داشت- به سراغ بتى كه در آن اطاق بود رفت و لباسى بر آن افكند؛ يوسف سؤال كرد چه مىكنى؟ گفت: لباسى بر اين بت مىافكنم تا ما را نبيند چرا كه من از او شرم دارم! يوسف گفت: «فَانْتِ تَسْتَحْيِيْنَ مِنْ صَنَمٍ لا يَسْمَعُ وَ لا يُبْصِرُ، وَ لا اسْتَحْيِى انا مِنْ رَبِّى؟»: «پس تو از بتى كه نه مىشنود و نه مىبيند شرم دارى ولى من از پروردگارم (كه همه سخنان را مىشنود و همه چيز را مىبيند) شرم نكنم»؟! [٤]
[١]. اصول كافى، جلد ٢، صفحه ٦٧، حديث ٢.
[٢]. اصول كافى، جلد ٢، صفحه ٧٠، حديث ١٠، ذيل حديث مىرساند كه امام اين سخن را در تفسير آيه (وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنْ الْهَوَى) (سوره نازعات، آيه ٤٠) فرموده است.
[٣]. سوره يوسف، آيه ٢٤.
[٤]. تفسير نورالثقلين، جلد ٢، صفحه ٤٢٢، حديث ٥٢.