با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٨٥ - نقش زينب كبرى(س) در استمرار رسالت

قاضى نعمان گويد: «چون هشام بن اسماعيل مخزومى ولايت مدينه يافت، على بن الحسين (ع) را بسيار آزار و اذيت مى‌كرد». [١]

شيوه ديگر واليان نيز همين بود، گر چه گاهى از نظر شدّت و ضعف اختلاف داشت.

٢. قصد قتل يا مسموم ساختن امام (ع): طبرى- امامى- از ابراهيم بن سعد نقل مى‌كند كه گفت: «چون واقعه حرّه پيش آمد و سپاه به مدينه حمله كردو سه روز آن را مباح شمرد، بَرْدَعه حمار، از نزديكان يزيد بن معاويه (ملعون) در جستجوى على بن الحسين (ع) فرستاد تا او را بكشد يا مسموم سازد ...» [٢]

نقش زينب كبرى (س) در استمرار رسالت‌

خواننده محترم در جاهاى گوناگون بر مواضع قهرمانانه زينب كبرى (س) آگاه شد. آن حضرت تا پايان زندگى اين رسالت را ترك نگفت. از جمله آن جاها مدينه منوّره است. او در برابر اين فاجعه نقش بسيار بزرگى ايفا كرد. به اين ترتيب كه مردم را براى گرفتن انتقام خون حسين (ع) آماده مى‌كرد و در اين باره سخنرانى مى‌فرمود. فعاليت‌هاى ايشان چنان تأثيرى بر جا نهاد كه حكومت نتوانست حضور ايشان را در مدينه تحمّل كند و اقدام به تبعيد وى از آن شهر كرد.

صاحب «اخبار الزينبات» نقل مى‌كند كه مصعب بن عبدالله گفت: زينب، دختر على (ع)، در دوران حضورش در مدينه مردم را به قيام براى گرفتن انتقام خون حسين (ع) وادار مى‌كرد. چون عبدالله زبير در مكه قيام كرد، مردم را به گرفتن انتقام حسين (ع) و خلع يزيد برانگيخت. چون اين خبر به اهل مدينه رسيد (و زمينه فراهم گرديد)، زينب (س) در ميان آنها به سخنرانى پرداخت و آنان را بر قيام براى خونخواهى تشويق مى‌كرد. وقتى اين خبر به عمرو بن سعيد رسيد، طى نامه‌اى به يزيد وى را از اين خبر آگاه ساخت. او در پاسخ نوشت كه زينب (س) را از مردم جدا كن. او نيز فرمان داد كه به ايشان بگويند كه‌

[١] . شرح الاخبار، ج ٣، ص ٢٦٠، ح ١١٦٢.

[٢] . دلائل الامامة، ص ١٩٨، ح ١١٢.