با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٤٥ - موضعگيرى ام سلمه

كه در خبر خود بيت «زنان بنى زياد شيون كردند شيونى» را در خبرى كه نقل كرده آورده و گفته است: هنگامى كه خبر قتل حسين (ع) و همراهانش رسيد، مروان گفت: روزى به جاى روزى؟! يعنى به جاى روز عثمان. آن گاه به قول شاعر اسدى تمثّل جست: «زنان بنى زياد ...». [١]

موضع‌گيرى ام سلمه‌

امّ المؤمنين، امّ سلمه- سلام الله عليها- در برابر اين جنايت زشتى كه در حقّ ميوه دل رسول خدا (ص) و روح دل دخترش زهراى بتول و اهل بيتش انجام شد، مواضعى روشن و شجاعانه‌اى داشت كه ما بخش‌هايى از آن را در آغاز همين فصل آورديم.

اما پس از رسيدن خبر شهادت امام حسين (ع) نيز ايشان در برابر اين فاجعه مواضع قهرمانانه و سخنانى صريح دارد كه برخى از آنها را در اينجا نقل مى‌كنيم.

ابن جوزى گويد: «ابن ابى الدنيا نوشته است كه چون خبر شهادت حسين (ع) به امّ سلمه رسيد، گفت: كار خود را كردند؟ خداوند قبرها و خانه‌هاشان را پر از آتش كند؛ و آنگاه از هوش رفت». [٢]

ابن سعد به نقل از عامر بن عبدالواحد از شهر بن حوشب گويد: «من نزد امّ سلمه همسر پيامبر (ص) بودم كه گفت: ما فريادى را شنيديم. من رفتم تا به ام سلمه رسيدم. او گفت: حسين (ع) كشته شد. آنان كار خود را كردند. خداوند قبرها و خانه‌هاشان را از آتش پر كند. او از هوش رفت و ما برخاستيم» [٣].

وى همچنين به نقل از عبدالحميد بن بهرام از شهر بن حوشب مى‌نويسد: «از امّ سلمه شنيدم كه پس از شنيدن خبر شهادت حسين (ع) اهل عراق را لعنت كرد و

[١] . عبرات المصطفين، ج ٢، ص ٢١٩. مقصود از اين سخن را در بحث «سر حسين (ع) در مدينه» خواهيم ديد.

[٢] . الردّ على المتعصّب العنيد، ص ٥١.

[٣] . الطبقات، ترجمة الامام الحسين (ع)، ص ٨٧، ح ٣٠١؛ تاريخ دمشق (ترجمة الامام الحسين (ع))، ص ٣٩٠، ح ٣٣٠؛ تذكرة الخواص، ٢٦٧؛ سير اعلام النبلاء، ج ٣، ص ٣١٨؛ تهذيب الكمال، ج ٦، ص ٤٣٩؛ البداية و النهاية، ج ٨، ص ٢٠٢.