با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢١٢ - محل سكونت اهل بيت(ع) در شام

هر دو احتمال درباه او امكان دارد. هر چند كه از ظاهر سخن گفتارى كه سيّد بن طاووس نقل كرده است چنين بر مى‌آيد كه مقصود آن حضرت از رقيّه، به هنگام وداع، رقيّه دختر على (ع) است؛ و مى‌توان آن را دليل ديگرى براى حضور وى در كربلا شمرد.

محل سكونت اهل بيت (ع) در شام‌

شيخ صدوق از فاطمه، دختر على (ع)، نقل كرده است كه گفت: «سپس يزيد (لعنة الله) فرمان داد زنان حسين (ع) را به همراه على بن الحسين (ع) در جايى زندانى كردند كه نه آنها را از گرما حفظ مى‌كرد و نه از سرما، به طورى كه پوست صورتشان كنده شد». [١]

قاضى نعمان پس از نقل گريه يزيد گويد: «گويند اين واقعه پس از آن بود كه آنها را در منزلى جاى داد كه نه از سرما حفظشان مى‌كرد و نه از گرما. يك ماه و نيم در آنجا ماندند و به طورى كه از گرماى آفتاب پوست صورتشان كنده شد. سپس آزادشان كرد.» [٢]

ابن نما گويد: «زنان در جايى جاى داده شدند كه نه از گرما حفظشان مى‌كرد و نه از سرما به طورى كه با وجود پنهان كردن صورت‌ها و سايه انداختن پرده‌ها، چهره‌هاشان پوست انداخت و خونابه جارى گرديد. در آن حال شكيب از كف رفته و بى‌تابى بر آنها چيره گشته بود و اندوه با آن زنان بينوا همنشين شده بود.» [٣]

سيّد بن طاووس گويد: «سپس يزيد فرمان داد آنان را در منزلى جاى دادند كه نه آنها را از گرما حفظ مى‌كرد و نه از سرما. آنان آن قدر در آنجا ماندند كه پوست صورتشان كنده شد». [٤]

شيخ مفيد گويد: «سپس يزيد فرمان داد تا زنان را در خانه‌اى جداگانه جاى دادند.

برادرشان على بن الحسين (ع) نيز همراهشان بود. خانه‌اى متّصل به كاخ يزيد به آنها اختصاص دادند؛ و چند روزى در آن اقامت كردند». [٥]

[١] . امالى صدوق، ص ٢٣١، مجلس ٣١، ص ٢٤٣؛ به نقل از آن، بحار الانوار، ج ٤٥، ص ١٤٠؛ نيز ر. ك. روضة الواعظين، ج ١، ص ١٩٢.

[٢] . شرح الاخبار، ج ٣، ص ٢٦٩.

[٣] . مثير الاحزان، ص ١٠٢.

[٤] . الملهوف، ص ٢١٩؛ نيز ر. ك. تسلية المجالس، ج ٢، ص ٣٩٦.

[٥] . الارشاد، ج ٢، ص ١٢٢؛ اعلام الورى، ص ٢٤٩.