با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢١٥ - مدت اقامت اهل بيت(ع) در شام

چهارمين روز اقامت در شام ديده است. [١] علّامه مجلسى جزئيات بيشترى را به نقل از برخى تأليفات شيعى نقل كرده است [٢].

مدّت اقامت اهل بيت (ع) در شام‌

تنها كسى كه از مورّخان كهن به مدت اقامت اهل بيت (ع) در شام تصريح كرده است، قاضى ابو حنيفة، نعمان بن محمّد تميمى مغربى، متوفاى سال ٣٦٣ هجرى است. او مى‌گويد: «آنها يك و نيم ماه در آنجا ماندند» [٣]. سيّد بن طاووس در نقلى نزديك به اين مى‌گويد: «يك ماه در آنجا ماندند» [٤]. اما ديگران تنها به ذكر عنوان كلّى بسنده كرده‌اند. مثل شيخ مفيد كه مى‌گويد: «چند روز در آنجا ماندند» [٥]. طبرى نيز از وى نقل كرده است [٦].

آرى علامه مجلسى به نقل برخى از كتابهاى اصحاب آورده است كه آنان مدّت ده روز در شام اقامت كردند، آنجا كه مى‌گويد: «بنا بر نقل مدّت هفت روز برايش عزا گرفتند. چون روز هشتم فرا رسيد، يزيد آنان را فرا خواند و به آنها پيشنهاد ماندن داد. اما آنها نپذيرفتند و آهنگ باز گشت به مدينه كردند، پس برايشان كجاوه ساختند» [٧]. اما معلوم نيست كه ايشان مطلب را از كجا نقل كرده و اين روايت قابل استناد نيست.

اگر نقل ابن سعد را بپذيريم كه يزيد كس به مدينه فرستاد و از آنجا چند تن از موالى سالمند بنى هاشم نزد وى آمدند و او چند تن از موالى ابو سفيان را با آنها همراه كرد و

[١] . الملهوف، ص ٢٢٠. در آنجا آمده است: سكينه در خواب به جدّه‌اش فاطمه زهرا گفت: مادر جان! به خداسوگند حق ما را انكار كردند، مادر جان! به خدا سوگند، جمع ما را پراكنده ساختند. مادر جان! به خدا سوگند، حريم ما را مباح شمردند. مادر جان! به خدا سوگند، پدرمان حسين را كشتند.

[٢] . بحار الانوار، ج ٤٥، ص ١٩٤.

[٣] . شرح الاخبار، ج ٣، ص ٢٦٩.

[٤] . اقبال الاعمال، ص ٥٨٩.

[٥] . الارشاد، ج ٢، ص ١٢٢.

[٦] . اعلام الورى، ص ٢٤٩.

[٧] . بحار الانوار، ج ٤٥، ص ١٩٦.