با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٦ - لعن يزيد

ب- بخارى از انس از رسول خدا (ص)، نقل مى‌كند كه فرمود: «مدينه از فلان جا تا فلان جا حرم است. درختش را نبايد بريد و حادثه‌اى در آن نبايد آفريد. هركس در آن حادثه‌اى بيافريند، لعنت خداوند، فرشتگان و همه مردم بر او باد. خداوند در روز قيامت هيچ بها و عوضى از او نمى‌پذيرد ....» [١]

ج- احمد از ابراهيم تيمى از پدرش نقل مى‌كند كه گفت: روزى على (ع) خطاب به ما فرمود: رسول خدا (ص) فرمود: مدينه از عير تا ثور حرم است. هركس در آن حادثه‌اى بيافريند يا حادثه آفرينى را پناه دهد، لعنت خداوند، فرشتگان و همه مردم بر او باد. [٢]

د- از سائب بن خلّاد نقل شده است كه رسول خدا (ص) فرمود: هر كس اهل مدينه را بترساند خداى عزّ وجل او را مى‌ترساند و لعنت خداوند و فرشتگان و همه مردم بر او باد. خداوند در روز قيامت هيچ بها و عوضى از او نمى‌پذيرد. [٣]

ه- در كفاية الطالب از ابن عباس نقل شده است كه گفت: رسول خدا (ص) فرمود:

چون مرا به آسمان بالا بردند، ديدم كه بر در بهشت نوشته است: «لا إله الّا اللَّه، محمّد رسول الله، علىّ حبّ الله، الحسن و الحسين صفوة الله، فاطمة أمَة الله، عَلَى باغضهم لعنة الله، مهما ذكر الله» (خدايى جز خداوند يكتا نيست. محمّد (ص) پيامبر خدا و علىّ دوستدار خدا است. حسن و حسين (ع) برگزيده خدايند و فاطمه (س) كنيز خدا است. بر دشمنانشان لعنت خدا باد، تا آنگاه كه خداوند ياد شود). آنگاه گويد: اين روايت را تنها على بن حمّاد برايم نقل كرد و او ثقه است؛ و محدّث شام آن را از محدّث عراق و امام اهل حديث نقل كرده است. [٤]

ابن جوزى گفته است: در حديث لعن كسانى آمده است كه كار آنها به يك صدم كار يزيد هم نمى‌رسد. [٥]

[١] . صحيح بخارى، ج ٣، ص ٢٥ (پايان كتاب الحج، باب حرم المدينه).

[٢] . مسند امام احمد بن حنبل، ج ١، ص ٨١.

[٣] . همان، ج ٤، ص ٥٥- ٥٦.

[٤] . كفاية الطالب، ص ٤٢٣.

[٥] . الرّد على العتعصب العنيد، ص ١٩.