با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٩٤ - ملحق ساختن سر شريف به پيكر مطهر

شيخ طوسى به نقل از صفوان جمّال گويد: «مولايم امام صادق (ع) درباره زيارت اربعين به من فرمود: هنگام بالا آمدن آفتاب زيارت مى‌كنى و مى‌گويى: سلام بر ولىّ خدا و حبيب او ... و زيارت را ذكر كرد تا آنكه فرمود: و دو ركعت نماز به جاى مى‌آورى و آنچه دوست دارى دعا ميكنى و باز مى‌گردى».

ملحق ساختن سر شريف به پيكر مطهر

چه خوب گفته است دعبل خزاعى در مرثيه‌اش، آنجا كه مى‌گويد:

سر پسر دختر محمد (ص) و جانشين او، براى بينندگان بر نيزه بالا برده مى‌شود،

و مسلمانان مى‌بينند و مى‌شنوند، ولى نه انكار مى‌كنند و نه اندوه مى‌خورند،

چشمها با ديدن تو كور مى‌گردد و مصيبت تو هر شنونده‌اى را كر مى‌سازد؛

پلكهايى را بيدار كردى در حالى كه خود برايشان خواب بودى و چشمى را در خواب كردى كه به وسيله تو در خواب نمى‌رفت، هيچ بوستانى نيست مگر آنكه آرزو مى‌كند كه منزلگاه و آرامگاه تو باشد. [١]

فخر شيعه و سند شريعت، علامه مجلسى گويد: «مشهور ميان علماى اماميه ما اين است كه سر آن حضرت با پيكرش دفن شد. على بن الحسين (ع) آن را باز گرداند» [٢].

سيّد محمّد بن ابى طالب گويد: «اماسر حسين (ع)؛ نقل شده است كه به كربلا باز گردانده و با پيكرش دفن گرديده؛ و نظر شيعه بر اين بوده است» [٣].

اما درباره چگونگى آن، بدخشانى گويد: «سپس (يزيد) فرزندان حسين (ع) و سر آن حضرت را همراه على بن الحسين (ع) به مدينه فرستاد» [٤].

پس بنا بر عبور آنان از كربلا، سر شريف به پيكر مطهر ملحق شد؛ و اين چيزى است- كه چنانكه مى‌آيد- روايت شده است.

[١] . المناقب، ج ٤، ص ١٢٦؛ مثير الاحزان، ص ١٠٧؛ كفاية الطالب، ص ٤٤٦؛ بحار الانوار، ج ٤٥، ص ٢٥٥.

[٢] . بحار الانوار، ج ٤٥، ص ١٤٥.

[٣] . تسلية المجالس، ج ٢، ص ٤٥٩.

[٤] . نزل الأبرار، ص ١٦٠.