با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٦ - آيا يك مجلس يا مجلسهاى متعدد بود؟

ثعلبه، [١] ابو بردة بن عوف أزدى، طارق بن ابى ظبيان أزدى و جماعتى ديگر از اهل كوفه؛ [٢] و ديگرانى همچون ربيعة بن عمر، [٣] عذرى بن ربيعة بن عمرو جرشى، [٤] عبد الله بن ربيعه حميرى، [٥] غاز بن ربيعه جرشى [٦] و روح بن زنباع. [٧]

از سوى ديگر برخى نمايندگان دولت‌هاى بزرگ آن روزگار و بزرگان اهل كتاب مانند سفير روم [٨] و رأس الجالوت [٩] نيز در آنجا ديده مى‌شوند.

به اين ترتيب معلوم مى‌شود كه آن مجلس از نظر سياسى و اجتماعى و از نظر داخلى و خارجى داراى اهميت فراوان بود؛ و از همين رو يزيد خواست چنين وانمود كند كه بر دشمن خويش چيره گشته و همه چيز پايان پذيرفته است. [١٠]

مزى گويد: چون اسيران اهل بيت (ع) را نزد يزيد بردند همه درباريان شام جمع شدند و بر او وارد گشتند و پيروزى را به او تبريك گفتند. [١١]

آيا يك مجلس يا مجلس‌هاى متعدد بود؟

درباره اينكه سر امام (ع) را در يك مجلس و يا مجالس گوناگون حاضر كرده‌اند روايات گوناگون است. از برخى كتاب‌هاى سيره چنين بر مى‌آيد كه چند مجلس بوده است. خوارزمى‌

[١] . الاخبار الطوال، ص ٢٦٠.

[٢] . الارشاد، ج ٢، ص ١١٨؛ تاريخ الطبرى، ج ٤، ص ٢٥١؛ البدايه و النهايه، ج ٨، ص ١٩٣.

[٣] . تذكرة الخواص، ص ٢٦٠.

[٤] . مثير الاحزان، ص ٩٨.

[٥] . الارشاد، ج ٢، ص ١١٨.

[٦] . العقد الفريد، ج ٥، ص ١٣٠.

[٧] . جواهر المطالب، ج ٢، ص ٢٧٠، ولى گويا او همانند عقد الفريد خبر را از غار بن ربيعه جرشى نقل كرده است و در سند افتادگى دارد.

[٨] . تذكرة الخواص، ص ٢٦٣.

[٩] . الكامل فى التاريخ، ج ٤، ص ٩٠.

[١٠] . غافل از اينكه كاروان حسين (ع) پيروزى را براى خودش خواهد نوشت و معادله بر ضد يزيد خواهد شد و مجلس او به پايگاهى براى تبليغ پيروزى حسين (ع) و رسيدن قيامش به اهداف مقدس خود تبديل خواهد كرد.

[١١] . تهذيب الكمال، ج ٦، ص ٤٢٩.