با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٤٣ - جلادان حاكم، كفر و كينهشان را آشكار مىسازند

صداى گريه و زارى زنان بنى هاشم بلند شد؛ و عمرو بن سعيد مى‌گفت: اين نيز به جاى گريه زنان عثمان بن عفان [١].

از قاسم بن نجيب نقل است كه گفت: چون خبر قتل حسين (ع) به مردم مدينه رسيد، ما و زنان بنى هاشم بر او گريه كرديم [٢].

سيّد محمّد بن ابى‌طالب گويد: هنگامى كه حسين (ع) كشته شد، ابن زياد كس فرستاد تا اين خبر را به يزيد گزارش دهد. براى عمرو بن سعيد بن عاص- حاكم مدينه- چنين نامه‌اى را نوشت. عمرو بن سعيد پس از شنيدن خبر بالاى منبر رفت و براى مردم سخنرانى كرد و آنان را از اين خبر آگاه ساخت. به دنبال آن، بنى هاشم فراوان شيون و زارى نمودند و مجالس عزا و ماتم به پا كردند [٣].

جلّادان حاكم، كفر و كينه‌شان را آشكار مى‌سازند

شاعر مى‌گويد:

قتل و دشنام او را به فال نيك مى‌گيرند؛

و با اين حال (گمان مى‌كنند) بر دين پيامبر، محمّدند!

به خدا سوگند كه اينان مسلمان نيستند؛

و گفته‌هاى كفرآميز و ملحدانه بر زبان آوردند؛

آنان تسليم ترس از نابودى شدند، در حالى كه قلب‌هايشان؛

در تيرگى كينه و حسد پيچيده شده است [٤].

از جمله جلّادان قدرت حاكمه كه آشكارا كفر ورزيد و كينه و حسدش را نسبت به اهل بيت پيامبر (ص) ابراز داشت، عمرو بن سعيد، يكى از اعضاى شجره ملعونه است.

علامه امينى گويد: عمرو بن سعيد بن عاص بن اميه اموى، مشهور به اشدق، كسى است كه در «مسند احمد» از طريق ابو هريره، به طور مرفوع، درباره وى آمده است:

[١] . البداية والنهاية، ج ٨، ص ١٩٨.

[٢] . همان.

[٣] . تسلية المجالس، ج ٢، ص ٣٧٢.

[٤] . مثير الاحزان، ص ٩٤.