با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٤٨ - سر حسين(ع) در مدينه

رسيدن دو فرستاده يزيد به مدينه‌

يزيد دو تن را از سوى خود به مدينه فرستاد و آن دو محرز بن حريث بن مسعود كلبى و مردى از بهرا بودند. چنانكه ابن نما در گفتارى به اين مطلب تصريح كرده مى‌گويد:

«نقل شده است كه يزيد بن معاويه خبر كشته شدن امام حسين (ع) را به وسيله دو تن به نامهاى محرز بن حريث بن مسعود كلبى از بنى عدى بن حباب و مردى از بهرا [١] به مدينه فرستاد. آن دو از افاضل اهل شام بودند. چون به شهر رسيدند زنى از دختران عبدالمطلب بيرون آمد- كه گفته مى‌شود همان زينب دختر عقيل است كه شعر وى مشهور مى‌باشد- و در حالى كه آستينش را روى سر نهاده بود با آنان ديدار كرد و با چشم گريان مى‌گفت:

«چه مى‌گوييد ...» [٢].

سر حسين (ع) در مدينه‌

در اينجا اخبار و رواياتى داريم كه مى‌گويد يزيد به منظور گسترش ترس و وحشت و از بين بردن هر گونه مخالفتى در ميان مردم، سر امام حسين (ع) را به مدينه فرستاد. ما برخى از اين اخبار را در مبحث «اقوال مربوط به محلّ دفن سر امام حسين (ع)» آورديم و نيازى به تكرار آنها نيست. گويا اين كار در دوران حضور اهل بيت (ع) در شام انجام شده است؛ و پس از آن سر را به شام باز گرداندند. چنانكه بلاذرى به نقل از كلبى به اين مطلب تصريح كرده و مى‌گويد: يزيد سر حسين (ع) را به مدينه فرستاد. پس آن را بر چوبى نصب كردند و بعد به دمشق باز گرداند [٣]. سپس سر را به امام زين العابدين (ع) دادند و ايشان آن را به پيكر مبارك ملحق ساخت. اين روايت با آنچه قاضى نعمان درباره اقامت يك و نيم ماهه اهل بيت (ع) در شام [٤] و يا حدود يك ماهى كه سيّد بن طاووس نوشته است توافق دارد [٥].

[١] . بهرا قبيله‌اى است از قضاعة، ر. ك: مجمع البحرين.

[٢] . مثير الاحزان، ص ٩٤.

[٣] . انساب الاشراف، ج ٣، ص ٤١٩.

[٤] . شرح الاخبار، ج ٣، ص ٢٦٩.

[٥] . در اين باره به تفصيل سخن گفته‌ايم و در اينجا تنها به ذكر آنچه به مدينه مربوط مى‌شود بسنده مى‌كنيم.