با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٥ - اسارت اهل بيت

ب- محفّز بن ثعلبه عائذى‌

بلاذرى بر اين مطلب تصريح كرده، گويد: عبيدالله بن زياد دستور داد تا كند و زنجير بر گردن على بن الحسين (ع) انداختند و زنان و كودكان حسين (ع) را آماده كرد و سپس همراه محفّز بن ثعلبه از قبيله عائذه قريش و شمر بن ذى الجوشن گسيل داشت. [١]

از عوانة بن حكم نقل شده است كه گفت: حسين (ع) در كربلا به دست سنان بن انس كشته شد و خولى بن يزيد سرش را بريد و نزد ابن زياد برد. او نيز آن را به همراه محفّز بن ثعلبه نزد يزيد فرستاد. [٢]

ج- عمر بن سعد

تنها كسى كه اين مطلب را ذكر كرده شبراوى است كه مى‌گويد: و گفته مى‌شود: آن كسى كه سر را به شام رساند عمر بن سعد بن ابى وقاص بود؛ و بر دست و گردن على بن الحسين (ع) كند و زنجير بود. [٣]

اهل بيت (ع) در شام‌

اسارت اهل بيت‌

چه فاجعه بزرگى، چه جنايت عظيمى! اهل بيت پيامبر (ص) به شام آمدند. پيشاپيش آنها سرور عبادت كنندگان و زينت شب زنده داران، امام على بن الحسين (ع) قرار داشت.

بر دست و پايش كند و زنجير و بر شتر برهنه سوار بود. [٤] اسيران خاندان پيامبر (ص) از زن و كودك بر پالان‌هاى خشك سوار بودند. سر امام حسين (ع) بر سر نيزه قرار داشت.

نيزه داران آنها را در محاصره داشتند و اگر اشكى بر چشمى جارى مى‌شد با نيزه بر سرش زده مى‌شد. آنان را همانند اسيران ترك و ديلم از اين منزل به آن منزل مى‌بردند ....

[١] . انساب الاشراف، ج ٣، ص ٤١٦.

[٢] . انساب الاشراف، ج ٣، ص ٤١٦؛ تذكرة الخواص، ص ٢٦٢؛ تسلية المجالس، ج ٢، ص ٣٧٢.

[٣] . الاتحاف بحب الاشراف، ص ٥٥.

[٤] . الكامل فى التاريخ، ج ٤، ص ٨٣،؛ جواهر المطالب، ج ٢، ص ٢٩٣؛ اعلام الورى، ٢٤٨.