با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٥١ - يزيد از امام على بن الحسين(ع) پوزش مىخواهد

خروج از شام‌

بزرگان كاروان حسينى در انجام وظيفه خويش در اين مقطع مهمّ زمانى و مكانى به پيروزى كامل رسيدند، به طورى كه بيم برپايى آشوب و فتنه و آشفتگى عمومى و بيرون رفتن سر رشته امور از دست يزيد، وى را به انديشه فرو برد تا با جدّيّت تمام در پى پافتن راه حلّى براى اين مشكل باشد. از اين رو به نعمان بن بشير فرمان داد تا كاروان پاك حسينى را آماده بازگشت به مدينه سازد، و ديديم كه از آن هنگام به بعد برخورد با اهل بيت رسول خدا (ص) صورت ديگرى پيدا كرد.

استاد باقر شريف قرشى گويد: «خطبه‌ها سخن روز مجامع و مجالس شد و مانند گدازه، بر ضدّ آن دولت ستمگر مى‌جوشيد و حاكى از يك انفجار مردمى براى سرنگونى دولت يزيد بود. مردم شام به پستى و خباثت ذات يزيد پى بردند. افكار عمومى بر ضدّ او تغيير كرد به طورى كه حتى در مجلس خودش با انتقاد روبرو شد و از نظر اجتماعى سقوط كرد و در نزد مردم بى‌ارج و منزلت گرديد». [١]

يزيد از امام على بن الحسين (ع) پوزش مى‌خواهد

سيّد محمّد بن ابى طالب گويد: «بيشتر مردم دنيا از كار يزيد ناخوشنود بودند، از اين رو، از بيم آنكه مبادا سر رشته امور را از دست بدهد و يا فتنه‌اى مهارناشدنى‌

[١] . حياة الامام الحسين (ع)، ج ٣، ص ٤١٣.