با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥٦ - خطبه زينب كبرى در مجلس يزيد

١. انگشت نهادن بر انتساب به رسول خدا (ص)، به منظور شكستن جوّ تبيلغاتى مشوّه و مسموم.

٢. تأكيد بر نهادن مسؤوليت قتل امام حسين (ع) بر گردن يزيد و بستن راه گريز بر او؛ و اينكه اگر فرمان او نبود، پسر مرجانه قدرت ارتكاب آن جنايت را نداشت.

٣. تأثير سخن حضرت زينب (س) به طورى كه يزيد از دادن پاسخ عاجز ماند.

در حضور سر امام (ع)

زينب كبرى (س) هنگام مواجه شدن با سر برادرش، سيد الشهدا (ع)، با گرفتن موضعى عاطفى مجلس را به شدّت زير تأثير قرار داد، به طورى كه همه حاضران به گريه آمدند، در حالى كه يزيد خاموش بود.

سيّد بن طاووس گويد: زينب كبرى (س) با ديدن سر حسين (ع) دست برد و گريبانش را چاك كرد و با صدايى اندوهگين كه قلبها را به درد مى‌آورد فرمود: «اى حسين، اى حبيب رسول خدا (ص)، اى فرزند مكّه و مدينه، اى فرزند فاطمه سرور زنان عالم، اى پسر دختر برگزيده خدا.

راوى گويد: به خدا سوگند همه كسانى كه در مجلس حاضر بودند گريستند و يزيد خاموش بود. [١]

خطبه زينب كبرى در مجلس يزيد

اين خطبه از درخشان‌ترين خطبه‌هاى تاريخى است و به صورت كامل كننده قيام مبارك حسين (ع) در آمده است.

استاد باقر شريف قرشى گويد: در اين خطبه نوه رسول خدا (ص) جبروت سركش را نابود كرد و شكست و ننگ را بر او وارد ساخت؛ و به او فهماند كه دعوتگران حق در مقابل سركشان و ظالمان سر فرود نمى‌آورند. [٢]

[١] . الملهوف، ص ٢١٣؛ مثير الاحزان، ص ١٠٠؛ الاحتجاج، ج ٢، ص ١٢٣؛ تسلية المجالس، ج ٣، ص ٣٨٤.

[٢] . حياة الامام الحسين (ع)، ج ٣، ص ٣٨٠.