با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧١ - گفتار علما در اين باره

گفتار علما در اين باره‌

١. بلاذرى: وى پس از نقل مطالبى پيرامون فسق و لهو و لعب يزيد، با سندهاى متعدد مى‌گويد: سپس قتل حسين (ع) و قتل اهل حرّه و سنگباران و آتش زدن خانه خدا به دست وى انجام شد. [١]

٢. قاضى بن نعمان: در حاشيه اين سخن يزيد به اهل بيت: «شما خويش را به بردگى اهل عراق در آورديد. من از بيرون آمدن اباعبدالله بى‌خبر بودم، تا آنكه خبر قتلش به من رسيد»، مى‌گويد: «دشمن خدا دروغ گفته است، بلكه خود او لشكرها را به سوى او گسيل داشت.» [٢]

٣. مسعودى: وى مى‌گويد: يزيد و ديگران اخبارى شگفت‌آور و گناهانى فراوان دارند، مانند شرابخوارى و كشتن فرزند دختر رسول خدا (ص) .... [٣]

٤. ابن عقيل: باعونى گويد: يكى از قاريان قرآن در حضور شيخ عالم، ابو الوفاء ابن عقيل اين آيه شريفه را قرائت كرد:

لَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ فَاتَّبَعُوهُ إِلَّا فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ. [٤]

و قطعاً شيطان گمان خود را در مورد آنها راست يافت؛ و جز گروهى از مؤمنان، (بقيه) از او پيروى كردند.

او گريست و گفت: منزه است خداوند، طمع او در آن چيزى بود كه فرمود: «فَلَيُبَتِّكُنَّ آذانَ الْأَنْعامِ» [٥] (وادارشان مى‌كند تا گوش دامها را بشكافند). به خدا سوگند از اندازه‌اى كه در آن طمع بست در گذشتند!

آرى به خدا سوگند، در برابر على بن ابى طالب ايستادند و او را به قتل رساندند.

سپس بعد از بستن آب بر روى فرزندش حسين (ع)، پسر فاطمه زهرا (س) و خاندان پاك‌

[١] . انساب الاشراف، ج ٥، ص ٢٩٩.

[٢] . شرح الاخبار، ج ٣، ص ٢٦٨.

[٣] . مروج الذهب، ج ٣، ص ٧٢.

[٤] . سبأ (٣٤)، آيه ٢٠.

[٥] . نساء (٤)، آيه ١١٩.