با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦٩ - برپايى عزا در سرزمين طف

از كتاب «بلاغات النساء» چنين برمى‌آيد كه او خطبه فاطمه زهرا را پيرامون فدك از عبدالله بن حسن (ع) شنيد. [١]

ابن نما گويد: «هنگامى كه اهل و عيال حسين (ع) به كربلا رسيدند، ديدند كه جابر بن عبدالله انصارى و گروهى از بنى‌هاشم، همزمان، سرگرم زيارت هستند. پس با حزن و اندوه و نوحه سرايى بر آن مصيبتى كه جگر دوستان را مى‌سوزاند، با يكديگر ديدار كردند» [٢].

سيّد بن طاووس گويد: «چون به محلّ قتلگاه حسين (ع) رسيدند، ديدند كه جابر بن عبدالله انصارى و گروهى از بنى هاشم و شمارى از مردان اهل بيت پيامبر (ص) براى زيارت قبر حسين (ع) آمده‌اند. آنان همزمان رسيدند و با حزن و اندوه با يكديگر ديدار كردند». [٣]

برپايى عزا در سرزمين طف‌

كاروان حسينى پس از شام نيز در ميدان نبرد، يعنى طف، مجلس عزادارى بر پا كرد و با اين كار سنّت حسنه‌اى پايه گذارى شد كه تا به امروز ادامه يافته است. مجلس عزايى كه در كربلا بر پا شد، به وسيله اهل بيت حسين (ع) بود كه عمق فاجعه را از نزديك به چشم ديده بودند. جابر بن عبدالله انصارى و گروهى از بنى هاشم و مردانى از خاندان پيامبر (ص) نيز كه براى زيارت قبر حسين (ع) آمده بودند در آن شركت جستند. زنان آن سرزمين نيز نزد آنها آمدند، و اهل بيت (ع) چند روزى را در كربلا ماندند؛ ومطابق برخى تواريخ، اين عزادارى سه روز ادامه يافت.

سيّد ابن طاووس گويد: «ماتمى جگر سوز به پا كردند و زنان آن سرزمين نيز نزد آنها آمدند و چند روزى به اين حالت ماندند». [٤]

قندوزى به نقل از ابو مخنف گويد: «آنان به مدّت سه روز عزادارى كردند». [٥]

[١] . سفينة البحار، ج ٢، ص ٢٠٥ ماده عطا.

[٢] . مثيرالاحزان، ص ١٠٧.

[٣] . الملهوف، ص ٢٢٥؛ تسلية المجالس، ج ٢، ص ٤٥٨.

[٤] . الملهوف، ص ٢٢٥.

[٥] . ينابيع المودّة، ج ٣، ص ٩٢؛ المنتخب، ج ٢، ص ٤٨٣.