با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٦٧ - بيان شخصيت جابر و عطيه

او آخرين باقيمانده اصحاب رسول خدا (ص) بود. او به طور كامل به اهل بيت پيوسته بود.

در مسجد مى‌نشست و در حالى كه عمامه سياه به سر بسته بود صدا مى‌زد: «اى شكافنده دانش»، [١] او عصا زنان در كوچه‌هاى مدينه مى‌گشت و مى‌گفت: «على (ع) بهترين انسانهاست» [٢] و چون پيرمردى كهنسال بود، حجّاج كارى به او نداشت». [٣]

محدّث نورى گويد: «او از نخستين كسانى است كه پيش از همه به اميرمؤمنان على (ع) پيوستند. او حامل سلام رسول خدا (ص) به شكافنده علوم اوّلين و آخرين است. او نخستين كسى بود كه در روز اربعين به زيارت ابا عبد الله (ع) رفت. سند اخبار لوح آسمانى، كه اخبارى از خداى پروردگار جهانيان بر خلافت امامان هدايت در آن درج است، به او ختم مى‌شود. از ميان همه صحابه تنها او موفق شد آن لوح را كه نزد حضرت فاطمه (س) بود، ببينند. علاوه بر اين نيز او مناقب و فضايل بى‌شمارى دارد». [٤]

محدّث قمى از او چنين ياد مى‌كند: «او صحابى جليل القدرى است كه ارتباط او با اهل بيت (ع) و منزلت والاى او مشهورتر از آن است كه ذكر گردد. در سال ٧٨ ه. ق درگذشت و رواياتى كه نشانگر فضايل او هست بسيار فراوان مى‌باشد». آنگاه پس از ذكر برخى از آنها مى‌گويد: مى‌گويم: از «اسد الغابة» نقل شده است كه او درباره جابر گفت:

وى در هجده جنگ با پيامبر (ص) شركت جست و در جنگ صفّين با على (ع) همراه بود.

او در پايان عمر كور شد ... او آخرين تن از كسانى است كه در عقبه شركت داشت و در مدينه از دنيا رفت. تا آن جا كه مى‌گويد: او حديث فراوان به ياد داشت و حافظ سنّت‌هاى [رسول خدا (ص)] بود. شيخ- رحمه الله- گفت: او در بدر وهجده غزوه با رسول خدا (ص) شركت داشت؛ و اين مطابق قول جابر است كه گفت: در نوزده جنگ شركت داشتم. والله العالم». [٥]

[١] . اختيار معرفة الرجال، ج ١، ح ٨٨، مقصود وى امام محمد باقر (ع) بود.

[٢] . همان، ص ٤٤، ح ٩٣.

[٣] . همان، ج ٢، ص ١٢٤، ح ١٩٥.

[٤] . مستدرك الوسائل، ج ٣، ص ٥٨٠، فايده پنجم از خاتمه، زندگينامه جابر، به نقل از آن، سفنة البحار، ج ١، ص ١٤١.

[٥] . سفينة البحار، ج ١، ص ١٤٠- ١٤١.