با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٧٦ - اندوه رباب

اندوه رباب‌

رباب، همسر امام حسين (ع)، بسيار اندوهگين شد. او به شدّت به آن حضرت علاقمند بود و از اين رو وفادارى شگفتى از خود نشان داد.

ابن اثير گويد: «همسر حسين (ع)، رباب، دختر امرى‌ء القيس با وى همراه بود. او مادر سكينه دختر آن حضرت است. او را همراه ديگر اهل و عيال امام (ع) به شام بردند. سپس به مدينه بازگشت، شمارى از اشراف قريش به خواستگارى او آمدند، ولى او پاسخ داد: نمى‌خواهم كه پس از رسول خدا (ص) پدر شوهرى بگيرم. او يك سال پس از امام (ع) باقيماند، در حالى كه سقف هيچ خانه‌اى بر او سايه نيفكند، تا آنكه ضعيف شد و اندوهناك در گذشت». [١]

ابن كثير گويد: «هنگامى كه حسين (ع) در كربلا به شهادت رسيد، رباب نيز با او همراه بود. وى علاقه شديدى نسبت به آن حضرت در خود احساس مى‌كرد ... پس از حسين (ع) مردمان بسيارى از اشراف قريش به خواستگارى او آمدند و او پاسخ داد: نمى‌خواهم پس از رسول خدا (ص) پدر شوهرى بگيرم. به خدا سوگند كه پس از حسين (ع) با هيچ مردى زير يك سقف قرار نخواهم گرفت. او پيوسته براى آن حضرت اندوهگين بود تا رحلت كرد. گويند كه او پس از حسين (ع) چند سالى بيش نزيست و خدا داناتر است». [٢]

نقل شده است كه او مدّت يك سال سر قبر ابا عبدالله الحسين (ع) ماند و سپس به مدينه باز گشت و چنين مى‌گفت:

تا سال آينده سلام بر شما؛ و كسى كه يك سال كامل بگريد عذرش خواسته است. [٣]

اين از جمله اخبارى است كه نمى‌توان پذيرفت و بسيار بعيد مى‌نمايد. از شعر وى نيز چنين استفاده مى‌شود كه او مدّت يك سال براى حسين (ع) گريه كرد، نه آنكه بر سر قبر آن حضرت مانده باشد. از همين رو يكى از مورّخان آن را با عبارت قيل (/ گفته‌اند) آورده كه نشان ضعيف بودن آن است. [٤]

[١] . الكامل فى التاريخ، ج ٤، ص ٨٨.

[٢] . البداية والنهاية، ج ٨، ص ٢١٢.

[٣] . همان‌

[٤] . الكامل فى التاريخ، ج ٤، ص ٨٨.