سپس اسيران را همراهشان به مدينه فرستاد [١]، در اين صورت- با توجّه به زمان فرستادن پيك به مدينه و باز گشت آنها به شام- به طور يقين مدّت اقامتشان بيشتر مى‌شود.

حقيقت يا خيال؟

١. گفته‌اند: يزيد فرمان داد زنانِ- اهل بيت (ع)- را همراه با آنچه نياز دارند در خانه‌اى جداگانه جاى دادند و على بن الحسين (ع) نيز در همان خانه جاى داشت [٢].

درباره اين روايت بايد گفت: آن خانه با خانه ويرانه‌اى كه درباره‌اش گفته‌اند آنها را از گرما و سرما حفظ نمى‌كرد، به طورى كه پوست صورت‌هايشان كنده شد، [٣] تفاوت مى‌كند.

اين خانه‌اى بود كه پس از وقايع مجلس يزيد، آنها را به اينجا انتقال دادند. دليلش نيز مطالبى است كه طبرى در دنباله اين مطلب آورده است: آن گاه اسيران رفتند تا به خانه يزيد در آمدند. پس هيچ يك از زنان خاندان معاويه نماند مگر اينكه به استقبالشان آمد و مى‌گريست [٤]. اين خانه- يا آن طور كه از ظاهر نقل طبرى بر مى‌آيد و ديگران نيز گفته‌اند كه يزيد آنها را در سراى خاص خويش جاى داد [٥]- خانه خود يزيد يا خانه‌اى چسبيده به خانه او بود [٦]. اينكه برخى محل اسكان اهل بيت (ع) در شام را خانه‌اى خوب و درست توصيف كرده‌اند، نادرست است و ناشى از عدم دقت در رواياتى است كه در اين زمينه آمده است. مؤيّد اين مطلب گفتار سيّد محمّد بن ابى طالب است كه مى‌گويد: «نقل شده كه آن ملعون از بيم تفرقه و بر پايى فتنه آغاز به پوزش خواهى كرد و به نكوهش عمل ابن زياد پرداخت. على بن الحسين (ع) را احترام مى‌كرد و زنان را به سراى خواص خويش انتقال داد؛ و غذاى صبح و شام را با سرورمان، امام سجاد (ع)، مى‌خورد [٧].

[١]. الطبقات الكبرى، ص ٨٤ (زندگينامه امام حسين (ع) از بخش چاپ نشده).

[٢] . تاريخ الطبرى، ج ٣، ص ٣٣٩ (چاپ دار الكتب العلمية بيروت)؛ و مانند آن در نور الابصار، ص ١٣٢.

[٣] . امالى صدوق، ص ٢٣١؛ شرح الاخبار، ج ٣، ص ٢٦٩؛ روضة الواعظين، ج ١، ص ١٩٢؛ مثير الاحزان، ص ١٠٢؛ الملهوف، ص ٢١٩؛ تسلية المجالس، ج ٢، ص ٣٩٦؛ بحار الانوار، ج ٤٥، ص ١٤٠.

[٤] . تاريخ الطبرى، ج ٣، ص ٣٣٩.

[٥] . مقتل خوارزمى، ج ٢، ص ٧٤؛ تسلية المجالس، ج ٢، ص ٣٣٩؛ بحار الانوار، ج ٤٥، ص ١٣٤.

[٦] . الارشاد، ج ٢، ص ١٢٢، اعلام الورى، ص ٢٤.

[٧] . تسلية المجالس، ج ٢، ص ٤٥٧.