با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٩ - چگونگى ورود اسيران اهل بيت(ع)
كتاب خدا را نخوانده است: «تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ» [١]. [٢]
خوارزمى نقل مىكند كه چون سر حسين بن على (ع) و اهل بيتش را نزد يزيد آوردند، پسر محفز گفت: اى اميرالمومنين (ع)، سرهاى اين كفر پيشگان فرو مايه را نزد تو آوردهايم.
يزيد گفت: آنچه مادر محفز زايده كفر پيشهتر، پستتر و نكوهيدهتر است. [٣]
به گمان من سر براى بار دوم به وسيله محفز وارد مجلس يزيد شد. زيرا همان طور كه گفتيم بار اوّل به وسيله زحر بن قيس- در مجلس خاص- وارد گرديد و بار دوم به وسيله اين ناپاك پليد در مجلس عام برده شد.
درباره چگونگى ورود از امام صادق (ع) نقل شده است كه فرمود: هنگامى كه سر حسين بن على (ع) به همراه على بن الحسين (ع) و دختران اميرالمؤمنين (ع) را نزد يزيد آوردند، على بن الحسين (ع) به غل و زنجير بسته شده بود. [٤]
امام باقر (ع) فرمود: پس از آنكه حسين (ع) كشته شد، ما را كه دوازده نوجوان بوديم نزد يزيد بن معاويه ملعون بردند. دستان همه ما به گردن بسته بود و على بن الحسين (ع) نيز در ميان ما بود. [٥]
در مقتل خوارزمى آمده است: سپس آنان را آوردند تا بر يزيد وارد شدند. گويند نخستين كسى را كه شمر بن ذى الجوشن وارد كرد على بن الحسين (ع) بود؛ كه دستانش را به
[١] . آل عمران (٣)، آيه ٢٦.
[٢] . الطبقات، ص ٨٢؛ سير اعلام النبلاء، ج ٣، ص ٢١٥؛ تاريخ الاسلام و وفيات المشاهير و الاعلام، (حوادث و وفيات، ٦١ ٨٠).
[٣] . مقتل خوارزمى، ج ٢، ص ٥٨.
[٤] . تفسير القمى، ج ٢، ص ٣٥٢؛ بحار الانوار، ج ٤٥، ص ١٦٨.
[٥] . شرح الاخبار، ج ٣، ص ٢٦٧، ح ١١٧٢. مانند همين روايت در مثير الاحزان، ص ٩٨، العقد الفريد، ج ٥، ص ١٣١؛ الامامة و السياسة، ج ٢، ص ٨؛ جواهر المطالب، ج ٢، ص ٢٧٢ و ٢٧٨ نقل شده است، ولى در اين منابع محمد بن الحسين بن على بن ابى طالب (ع) آمده است. گويا كه كلمه علىّ افتاده باشد و درست محمد بن على بن الحسين (ع) است كه بر امام باقر (ع) تطبيق مىكند. زيرا هيچ پسرى براى امام حسين (ع) جز امام على بن الحسين، زين العابدين (ع) باقى نماند.