بلاذرى گويد: آن گاه عبيدالله اسيران را به همراه محفز بن ثعلبه- از عائذه قريش- و شمر بن ذى الجوشن گسيل داشت. گروهى نيز گويند كه سر حسين (ع) را نيز با محفز فرستاد.

چون بر در قصر يزيد ايستادند، محفز صدايش را بلند كرد و گفت: اى امير المؤمنين، اين محفز بن ثعلبه است كه فرومايگان زشت كار را نزد تو آورده است. پس يزيد گفت: آنچه مادر محفز زاييده است، پست‌تر و زشت كارتر است. [٤] بايد گفت: واى بر كسى كه نمرود تكفيرش كند.

طبرى و ابن اثير مى‌نويسند: عبيدالله بن زياد، محفز بن ثعلبه و شمر بن ذى الجوشن را فرا خواند و گفت: بار و بنه و سر حسين (ع) را نزد اميرالمؤمنين، يزيد بن معاويه ببريد.

آنان رفتند تا پيش از همه نزد يزيد رسيدند. آن گاه محفز بن ثعلبه برخاست و با صداى بلند ندا داد: ما سر نابخردترين و پست‌ترين مردم را آورديم. يزيد گفت: آنچه مادر محفز زاييده پست‌تر و نابخردتر است؛ ولى او قاطع رحم و ستمگر است! [٥]

ابن سعد گويد: مخفر بن ثعلبه عائذى- عائذه قريش- سر حسين (ع) را نزد يزيد برد و گفت: اى اميرالمؤمنين! من سر نابخردترين و پست‌ترين مردم را پيش تو آورده‌ام. پس يزيد گفت: آنچه ما در مخفر زاييده نابخردتر و پست‌تر است؛ ولى گويا اين مرد اين آيه از

[١] . سير اعلام النبلاء، ج ٣، ص ٣١٥، تاريخ الاسلام (حوادث و وفيات ٦١ ٨٠).

[٢] . مقتل خوارزمى، ج ٢، ص ٥٨ (در اين كتاب آمده است: آنچه مادر مخفر زاييده كافرتر، پست‌تر و نكوهيده‌تر است).

[٣] . اين قول مناسب‌تر است؛ زيرا ممكن است اين اشكال را وارد كرد كه پاسخ ياد شده متضمن اقرارانتساب پستى و گناه به اهل بيت (ع) است- العياذ بالله-؛ و ثابت مى‌كند كه محفز پست‌تر و فاسق‌تر است؛ و صدور چنين سخنى از امام كه از بزرگان فصاحت است بعيد مى‌نمايد. ولى اين پاسخ با روحيه يزيد، كه اهل بيت (ع) را دشمن خود مى‌داند اما محفز را بر آنان برترى نمى‌دهد، مناسب‌تر است. جز اينكه در اينجا چيزى حذف شده است. براى مثال نابكارترين و پست‌ترين مردم.

[٤] . انساب الاشراف، ج ٣، ص ٤١٦.

[٥] . تاريخ الطبرى، ج ٤، ص ٢٥٤؛ الكامل فى التاريخ، ج ٤، ص ٨٤.