با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٢ - شام، دروازه فاتحان

شام منطقه چهار فصل بوده و به همين دليل در كوه و دشت آن اسباب نعمت فراهم و هواى آن معتدل است؛ برف و باران فراوان در آن مى‌بارد و خاكى حاصلخيز دارد. جنگلها، معادن، آبهاى گرم معدنى، نهرهاى روان، درياچه‌هاى سودمند، هواى شادى آفرين، خانه‌هاى پهناور و مناظر خيره كننده از ديگر مواهب طبيعى سرزمين شام است؛ و حبوبات، بقولات و انواع درختان در آنجا مى‌رويد. [١]

ويژگى‌هاى شام‌

گفته‌اند: از جمله ويژگى‌هاى شام «طاء» هاى سه گانه يعنى طعن، طاعت (فرمانبردارى) و طاعون است. اما طعن (ضربه): لشكريانش به شجاعت معروفند، همچنين طاعت شاميان ضرب المثل است تا آنجا كه گفته‌اند: از آن رو كار بر مراد معاويه بود كه فرمانبردارترين لشكريان را در اختيار داشت. در حالى كه امام على (ع) نافرمانبر دارترين لشكريان، يعنى عراقيان را در اختيار داشت. طاعون نيز در آنجا بسيار شايع است. [٢]

از ويژگى‌هاى ممتاز شام- هنوز هم- زندگى ارباب اديان و اقوام گوناگون مانند رومى، ايرانى و عرب در اين سرزمين است. [٣]

شام، دروازه فاتحان‌

كشور گشايان از دريا و خشكى و از چهار سو به شام آمده‌اند ... فراعنه از دريا و خشكى، بابليها و ايرانيان از شرق و شمال، اسكندر، صليبها و عثمانيها از شمال، غازان، هولاكو و تيمور لنگ از شرق، فاتحان عرب از شرق و جنوب، و ناپلئون از جنوب و از راه درياى غرب به اين سرزمين آمده‌اند. [٤]

دمشق تا سال ٧٢١ ق. م يعنى سال استيلاى بابليها و ايرانيان، فرمانبردار آشوريها بود.

سپس ساكنان اين شهر همراه ديگر مردم سوريه عليه بُخْتُنَصَّرْ شوريدند. در سال ٣٣١ ق. م‌

[١] . خطط الشام، ج ١، ص ١٤.

[٢] . دائرة المعارف المعلم بطرس البستانى، ج ١٠، ص ٣٩٥.

[٣] . خطط الشام، ج ١، ص ٢٨.

[٤] . همان.