با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٥ - لعن يزيد

نيز خداى متعال مى‌فرمايد:

فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ أُولئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فَأَصَمَّهُمْ وَ أَعْمى‌ أَبْصارَهُمْ. [١]

آيا اميدواريد كه با فراهم آمدن حكومت در زمين به فساد بر خيزيد و قطع رحم كنيد؟

اينان كسانى هستند كه خداوند لعنتشان كرده و گوش‌هايشان را كر و چشمانشان را كور ساخته است.

بدون شك يزيد پس از كشتن امام حسين (ع) و يارانش در كربلا و فرمان و رضايت او به اين كار، واقعه حرّه و ويرانى كعبه، از بزرگ ترين مفسدان در زمين است. اگر اين كارها فساد در زمين نباشد، پس براى فساد چه معنايى باقى مى‌ماند! بنابر اين، طبق اين آيه لعنت خداوند او را شامل مى‌شود. احمد بن حنبل با تمسّك به همين آيه مباركه او را از مصاديق مفسدين در زمين شمرده است. [٢]

٢. تمسّك به عموم برخى روايات‌

الف- از على (ع) نقل شده است كه گفت: رسول خدا (ص) فرمود: هفت كس را خداوند و همه پيامبرانِ مستجاب الدعوه لعنت كرده‌اند: تغيير دهنده كتاب خدا؛ تكذيب كننده قَدَرِ خداوند؛ تغيير دهنده سنّت رسول خدا (ص)؛ كسى كه آنچه را خداوند بر عترت من حرام كرده است روا بدارد؛ كسى كه براى عزيز كردن خوار كردگان خداوند و خوار كردن عزيز كردگان خداوند سلطنت كند؛ حلال كننده حرام‌هاى خداوند؛ و كسى كه بر عبادت خداى- عزّ وجلّ- تكبر ورزد. [٣]

بدون شك همه مواردى كه ذكر شد بر يزيد صدق مى‌كند. همانند آنچه ابن حجر از رسول خدا (ص) نقل كرده است كه فرمود: «نخستين كسى كه سنّت مرا تغيير مى‌دهد، مردى از بنى اميه به نام يزيد است.» [٤]

[١] . محمّد (٤٧)، آيه ٢٢- ٢٣.

[٢] . الرّد على المتعصّب العنيد، ص ١٦.

[٣] . سفينة البحار، ج ٢، ص ٥١٢؛ المعجم الطبرانى، ج ٣، حديث ١١٦.

[٤] . الصواعق المحرقة، ص ٢٣١.