با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٢ - وضعيت مردم

قيامت بر پا شده است. هيچ سنگى را در شام بر نمى‌داشتند مگر آنكه در زيرش خون تازه ديده مى‌شد. [١]

محبّ الدين طبرى مى‌گويد: از جعفر بن سليمان نقل شده است كه گفت: خاله‌ام امّ سالم برايم نقل كرد و گفت: وقتى حسين (ع) كشته شد بر خانه‌ها و ديوارها، بارانى خون مانند باريد؛ و شنيده‌ام كه در خراسان، شام و كوفه نيز همين اتّفاق رخ داده است. اين خبر را ابن بنت منيع نقل كرده است. [٢]

وضعيت مردم‌

شهادت امام حسين (ع) دل همه مردم را به درد آورد؛ مگر، بنى اميه و ساكنان دمشق و بصره.

شيخ جليل القدر جعفر بن قولويه از يونس بن ظبيان و ابو سلمه سرّاج و مفضّل بن عمر نقل مى‌كند كه گفتند: ما از امام صادق (ع) شنيديم كه مى‌فرمود: پس از شهادت حسين بن على (ع) همه آفريدگان خدا بر او گريستند، مگر سه چيز: بصره، دمشق و آل عثمان. [٣]

امام صادق (ع) فرمود: هنگامى كه ابا عبدالله الحسين (ع) به شهادت رسيد، آسمان‌ها و زمين‌هاى هفت گانه با آنچه در آنها و ميان آنها است و هر كس در بهشت و جهنم است و آنچه ديده مى‌شود و ديده نمى‌شود، بر آن حضرت گريستند؛ مگر سه چيز كه بر وى نگريستند. گفتم: جانم به فدايتان، آن سه چيزى كه براى او گريه نكردند چه بود؟ فرمود:

بصره، دمشق و خاندان حكم بن ابى العاص. [٤]

بدون شك مقصود از بصره و دمشق ساكنانش هستند؛ چنانكه وقتى خداى متعال مى‌فرمايد: «از شهر بپرس» [٥] يعنى از اهلش بپرس.

[١] . نظم درر السمطين، ص ٢٢٠.

[٢] . ذخائر العقبى، ص ١٤٥؛ و به نقل از آن احقاق الحق، ج ١١، ص ٤٦٠؛ تاريخ الاسلام ذهبى، ج ٢، ص ٢٤٩.

[٣] . كامل الزيارات، ص ٨٠، ح ٤؛ و به نقل از آن بحار الانوار، ج ٤٥، ص ٢٠٦.

[٤] . أمالى طوسى ص ٥٤، مجلس ٢، ح ٧٣؛ كامل الزيارات، ص ٨٠، ح ٥ (با اندكى تفاوت).

[٥] . يوسف (١٢)، آيه ٨٢.