با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧٧ - أرميا از قربانگاه كربلا خبر مىدهد

كى زبيح لأدوناى يهفا

تسفاؤوت با ايرتس‌

تسافون إل نهر فرات [١]

در آن روز كشتگان در معركه مى‌افتند

در نزديكى نهر فرات‌

و نيزه‌ها و شمشيرها سير و سيراب مى‌شوند

از خون‌هايى كه در ميدان نبرد جارى مى‌گردد

به سبب كشتار ربّ الجنود در زمين‌

واقع در شمال نهر فرات‌

متنى كه ارميا از آن خبر مى‌دهد، به روشنى كامل از قربانگاه طف در كربلاى حسين (ع) پرده بر مى‌دارد. تحليل لغوى نشاندهنده سختى حوادث آن روز است. آنجا كه كشتگان در ميدان نبرد مى‌افتند: «كاشلوا فى نافلوا»؛ در شمال نهر فرات: «تسافونا عل يد نهر فرات». [٢]

آن گاه بر اين نكته تأكيد مى‌ورزد كه شمشيرها و نيزه‌ها از خون‌هايى كه در ميدان نبرد مى‌ريزد سير و سيراب مى‌شود: «فى آكلا حيرب فى سابعا فى راوتا من دمّام»؛ و بار دوّم اشاره مى‌كند كه اين كشتار در شمال نهر فرات اتفاق مى‌افتد: «تسافون إل نهر فرات». اينكه ارميا از سقوط شهيدان و سيراب شدن شمشيرها از خون آنها در زمينى واقع بر نهر فرات خبر مى‌دهد به روشنى دلالت دارد بر اينكه آن سرزمين كربلا است. چرا كه عبيداللّه زياد چون عمر سعد را در رأس سپاه فرستاد، در جايى در كنار فرات به نام كربلا به حسين بر خورد؛ [٣] پس او را از آن منع كردند و ميان او و آب حايل گشتند. اين دو متن واخبارى كه درباره حوادث كربلا و پيش آمدهاى سيّد الشهدا (ع) در آنها آمده است، با آنچه از رسول‌

[١] . العهد القديم، سفر ارميا، ٤٦: ٦، ١٠، ص ٧٨٢ «اصل العبرى».

[٢] . العهد الجديد، ص ٢٢٦، ٣١١، ٤٠٦.

[٣] . اهل البيت فى الكتاب المقدس، ص ١١٣- ١١٨.