از روايتى كه فقيه، ابن حمزه، به طور مرسل از امام باقر (ع) نقل مى‌كند- بعد از ذكر آنچه به مضمون نقل راوندى نزديك است- چنين بر مى‌آيد كه او (ام سلمه) خاكى را كه حسين (ع) به او داد با آنچه نزد خودش بود مخلوط كرد [١].

آنچه امّ سلمه در شب قتل حسين (ع) شنيد

خوارزمى به نقل از امّ سلمه مى‌نويسد: «جبرئيل نزد پيامبر (ص) آمد و گفت: امّت تو، او- حسين (ع)- را پس از تو مى‌كشند. سپس به وى گفت: آيا مى‌خواهى از تربت قتلگاهش به شما نشان دهم؟ فرمود: بلى. پس مقدارى از آن آورد و رسول خدا (ص) آن را درون شيشه‌اى نهاد. چون شب قتل حسين (ع) فرا رسيد، امّ سلمه گفت: از گوينده‌اى شنيدم كه مى‌گفت:

اى كسانى كه از روى جهل حسين (ع) را مى‌كشيد! مژده باد شما را به عذاب و شكنجه! شما بر زبان پسر داوود و موسى و صاحب انجيل لعنت شده‌ايد.

گويد: پس گريست و شيشه را باز كرد و ديد كه تبديل به خون شده است» [٢].

ترمذى از سلمى نقل مى‌كند كه گفت: «بر امّ سلمه وارد شدم و او را گريان ديدم. گفتم:

چرا مى‌گرييد؟ گفت: رسول خدا (ص) را ديدم- يعنى در خواب- كه سر و محاسنش خاك‌آلود بود. گفتم: شما را چه شده است، اى رسول خدا؟ فرمود: هم اينك شاهد قتل حسين بودم» [٣].

[١] . الثاقب فى المناقب، ص ٣٣١، فصل ٥، ح ٢٧٢؛ نيز ر. ك: الهداية، ص ٢٠٢؛ عيون المعجزات، ص ٦٩، با اختلاف.

[٢] . مقتل خوارزمى، ج ٢، ص ٩٤؛ به نقل از آن، احقاق الحق، ج ١١، ص ٣٤٧؛ نظم دررالسمطين، ص ٢١٧؛ الصواعق المحرقة، ص ٢٩٣ و منابع ديگر.

[٣] . الجامع الصحيح؛ سنن ترمذى، ج ٥، ص ٦٥٧، باب ٣١ مناقب الحسن و الحسين (ع)، ح ٣٧٧١. نيز ر. ك: المعجم الكبير، ج ٢٣، ص ٣٧٣، ح ٨٨٢؛ المستدرك، ج ٤، ص ١٩؛ تاريخ دمشق، ترجمة الامام الحسين (ع) ص ٣٨٨، ح ٣٢٨؛ كفاية الطالب، ص ٤٣٣؛ أسد الغابة، ج ١، ص ٢٢، الخصائص الكبرى، ج ٢، ص ١٢٦؛ البداية والنهاية، ج ٨، ص ٢٠٢؛ سير اعلام النبلاء، ج ٣، ص ٣١٦؛ تاريخ الاسلام، ص ١٧؛ الصواعق المحرقة، ص ٢٩٤؛ تهذيب التهذيب، ج ٢، ص ٣٠٧؛ تلخيص المستدرك، ج ٤، ص ١٩؛ تهذيب الكمال، ج ٢، ص ٤٣٩؛ و ر. ك: مصابيح السنّة، ص ٢٠٧؛ مقتل خوارزمى، ج ٢، ص ٩٦؛ اسماء الرجال، ذهبى، ج ٢، ص ١٤١؛ جامع الاصول، ابن اثير، ج ١٠، ص ٢٤؛ المختار فى مناقب الاخبار، ص ٢٢؛ ذخائر العقبى، ص ١٤٨؛ نظم دررالسمطين، ص ٢١٧؛ تهذيب التهذيب، ج ٢، ص ٣٥٣؛ بنا به نقل احقاق الحق، ج ١١، ص ٣٥٥.