با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٠٦ - اقوال درباره محل دفن سر حسين(ع)

سبط ابن جوزى به ذكر آنچه را كه جدّش از ابن ابى الدنيا به عنوان قول سوم در مسأله نقل مى‌كند مى‌پردازد؛ و در آن آمده است: «پس آن را كفن كردند و در باب الفراديس در دار الاماره دفن كردند. واقدى نيز چنين گفته است». [١]

آنگاه مى‌گويد: «قول چهارم اين است كه سر در مسجد رقّه بر ساحل فرات در شهر مشهور است». اين مطلب را عبدالله بن عمر ورّاق در كتاب المقتل آورده و گفته است:

«چون سر حسين (ع) را به حضور يزيد بن معاويه آوردند گفت: من آن را به جاى سر عثمان نزد آل ابى معيط خواهم فرستاد. آنها در رقّه سكونت داشتند. او فرستاد و آنان سر را در يكى از سراهايشان دفن كردند. سپس آن سرا داخل مسجد جامع قرار گرفت.

گويد: و اكنون در كنار سدره موجود است و همانند نيل نه بر آن زمستان مى‌گذرد و نه تابستان». [٢]

ذهبى به نقل از ابو اميّه كلاعى گويد: «از ابو كرب شنيدم كه گفت: من در ميان كسانى بودم كه به وليد بن يزيد در دمشق حمله كردند. سبدى را برداشتم و گفتم بى‌نيازى من در اين است. آن گاه اسبم را سوار شدم و از دروازه توما بيرون رفتم. چون آن را باز كردم، سرى را در آن ديدم كه بر آن نوشته بود: اين سر حسين بن على (ع) است. پس با شمشيرم گودالى كندم و آن را دفن كردم». [٣]

ابن كثير نقل ابن ابى الدنيا را از طريق عثمان بن عبد الرحمان از محمد بن عمر بن صالح نقل كرده مى‌گويد كه آن دو ضعيفند. سپس مى‌افزايد: «گفتم: امروزه محلّ آن به مسجد الرأس در باب الفراديس دوّم مشهور است. آن گاه آنچه را كه ابن عساكر از ريّا نقل كرد، بازگو كرده است». [٤]

ابن حورانى گويد: «داخل باب الفراديس بارگاه حسين (ع) است و مسجد الرأس ناميده مى‌شود و اينك مشهور است؛ و آن بارگاهى است با جلال و شكوه و براى مخارجش‌

[١] . تذكرة الخواص، ص ٢٦٥.

[٢] . همان.

[٣] . سير اعلام النبلاء، ج ٣، ص ٣١٦؛ تاريخ الاسلام، ص ٢٠؛ سير اعلام النبلاء ج ٣، ص ٣١٩.

[٤] . البداية والنهاية، ج ٨، ص ٢٠٥.