تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٣٩ - شرح آيات

راستى نزول كتاب از جانب خدا بر او گرفتار شك و ترديد نشوند.

/ ٤٦٦ كتاب عبارت از آياتى است كه سينه‌هاى دانشمندان آنها را مى‌فهمد، اما آن كس كه منكر آن شود، به ستمگرى چنين مى‌كند، و نتيجه‌اى از تأثير گناهان در قلب او است، و كسانى كه خواستار آيات و معجزات خارق العاده‌اند، بايد بدانند كه آنها در نزد خدا است و فرستاده او تكليفى جز ابلاغ رسالتى خود و رساندن كتاب خدا به شما ندارد.

اگر آنان مردمى راه يافته مى‌بودند، اين كتاب بر ايشان كافى بود، مگر نه اين است كه خدا آن را همچون رحمت و يادآورى براى كسانى كه ايمان آورده‌اند نازل كرده است؟!

شرح آيات

[٤٤] گاه شخص از حقيقتى آگاه مى‌شود كه درهاى معرفت و شناخت را به روى او مى‌گشايد، و گاه نسبت به آن نادان مى‌ماند و در نتيجه همه معلومات او به صورت لغز وهمى درمى‌آيد، و وحى الاهى پيوسته آن معرفتها را به ياد ما مى‌آورد كه همچون كليدى براى گشودن قفل رمزهاى آفرينش است، و از آن جمله اين كه

بناى زمين و آسمانها استوار بر اساس و شالوده حق است.

«خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِالْحَقِ‌- خدا آسمانها و زمين را به حق آفريد.» پس اينها تصورها و آرزوها نيست، و به ميل و هواى اين يك يا آن يك پيش نمى‌رود، و نيز مخلوقى عبث و بى هدفى نمى‌تواند باشد.

آيا لطف حق و دقت او را ديده‌اى؟! آيا در آن سوراخى يا شكافى ديده‌اى؟! آيا لهو و لعب و بيهودگى را كسى در آن مشاهده كرده است؟! آيا به استحكام ساختمان كهكشانها نظر كرده‌اى كه از حد بيرون است؟! و به اتقان ساختمان پشه‌اى؟! آيا به تكامل موجود ميان دورترين كهكشان و كوچكترين جنبنده و حقيرترين ميكروب و ويروس توجه كرده‌اى؟!