تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢٤ - شرح آيات

در حديثى مأثور از امام صادق- عليه السلام- آمده است كه: ابراهيم در آن مى‌كوشيد تا عذاب را از قوم لوط دور كند، و در آن حديث (پس از بيان گوشه‌هايى از داستان لوط) چنين آمده است

«پس ابراهيم گفت كه: براى چه آمده‌ايد؟ گفتند براى هلاك كردن قوم لوط، پس به ايشان گفت: در ميان آنان يكصد نفر از مؤمنان به سر مى‌برند، آيا مى‌خواهيد آنان را نيز هلاك كنيد؟ و جبرييل- عليه السلام- گفت: نه، گفت

اگر شماره آنان پنجاه باشد چطور؟ گفت: نه، گفت: اگر سى باشد؟ گفت: نه، گفت: اگر بيست باشد؟ گفت: نه، گفت: اگر ده باشد؟ گفت: نه، گفت

اگر پنج باشد؟ گفت: نه، گفت: اگر يك نفر باشد؟ گفت: نه، گفت: پس در آن لوط است، و فرشتگان گفتند: ما از آن آگاهتريم كه در آن چند مؤمن وجود دارد و ما لوط و خانواده او را جز زنش كه از برجاى ماندگان است نجات خواهيم داد».

/ ٤٤٩ و حسن بن على (ع) گفت

«از اين گفته چيزى جز آن نمى‌دانم كه خدا آنان را باقى خواهد گذاشت، و آن اين گفته خداى عزّ و جلّ است يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ. [١٦] «قالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيها لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ‌- گفتند: ما بهتر مى‌دانيم كه چه كسان در آنند، و او را و كسانش را، جز زنش كه از بر جاى ماندگان است، نجات خواهيم داد.» در اين آيه بازگشتى به اين يادآورى است كه: تجمع خانوادگى مطلوب است، ولى در حدود ايمان حقيقى، و چون زن لوط بد بود از غابرين شد و از صالحان جدا ماند.

[٣٣] «وَ لَمَّا أَنْ جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً سِي‌ءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً- و هنگامى كه فرستادگان ما به نزد لوط آمدند، گرفتار رنج و دلتنگى شد.» لوط به كار زراعت زمين مى‌پرداخت و چون گروهى از مردان را ديد كه به‌