تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١١٨ - شرح آيات

امّا شاعران با گروه پيروان خود از گمراهانند كه از هواهاى نفس خويش پيروى مى‌كنند، و سخنانشان غير مسئولانه است، و آنان را مى‌بينى كه در هر وادى سرگردانند و گمراه و ضايع شده، و چيزهايى مى‌گويند/ ١٢٨ كه به آنها عمل نمى‌كنند.

آرى. گروهى از شاعران مؤمن و صالح نيز وجود دارند كه فراوان از خدا ياد مى‌كنند (تا گرفتار فريب شيطان نشوند) و اگر جبّاران به سبب كلمات حقى كه اينان مى‌گويند در معرض ستمشان قرار مى‌دهند، آنان به خدا پناه مى‌برند و از او طلب يارى مى‌كنند، و عاقبت ظلم نوميدى و شكست است، و كسانى كه ستم مى‌كنند به زودى خواهند دانست كه چه سرنوشت بدى در انتظار ايشان بوده است.

شرح آيات

[٢١٣] توحيد و يكتا پرستى رنگ اصلى رسالتهاى خدا است، و آن در سياست عبارت است از: عدل و احسان و شور و مشورت و امنيت و آزادى، و در اقتصاد: انصاف و قوام، و در رفتار و سلوك: فضيلت و تقوى، و در فرهنگ: ثبات قدم و پيروى از نيكوترين سخن و گوش دادن به سخنگوى خدا و نه به سخنگوى شيطان.

از شواهد و گواههاى راستى رسالت نبى (ص) دعوت خالص او به پروردگار است و دوستى شديد خدا و خود را در راه او فنا كردن.

«فَلا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ‌- پس با خدا معبود ديگرى را مخوان كه از عذاب چشندگان خواهى شد.» [٢١٤] از خصوصيات رسول و گواهيهاى بر صدق و راستى او، تهى بودن او است از تحمّل فشار و تسليم شدن به آن از هر منبع كه مى‌خواهد بوده باشد، و به همين جهت به او فرمان رسيد كه نخست به بيم دادن به عشيره و خاندان خود بپردازد.

«وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ‌- و نزديكان عشيره‌ات را بيم ده.» رسول چنين كرد و نخستين چالش او متوجه افراد نزديك خانواده و