تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٥ - شرح آيات

حال خود رها نكرد تا منتظر آن بماند كه فرزندش چه وقت به نزد او باز خواهد گشت، بلكه خواهر موسى را مأمور كرد كه همراه حركت صندوق حامل موسى بر روى آب با رازدارى تمام حركت كند و مواظب آن باشد.

«وَ قالَتْ لِأُخْتِهِ قُصِّيهِ فَبَصُرَتْ بِهِ عَنْ جُنُبٍ وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ‌- و به خواهرش گفت كه چشم به او داشته باش، پس او را از نزديك به گونه‌اى زير نظر داشت كه كسى متوجه آن نمى‌شد.» تا علاقه ميان آن دو آشكار و واضح نشود، و در آن هنگام كه او را از آب خواهند گرفت، پيشنهاد او را براى رهنمايى گماشتگان فرعون به كسى كه آن كودك را شير دهد، رد نكند و شايد اگر معلوم شود كه او خواهر موسى است موسى را نكشند.

[١٢] بدين گونه مادر موسى آنچه در وسع وى بود انجام داد، و اين مقدمه‌اى براى آن بود تا اراده الاهى در امر دخالت كند، ولى اگر انتظار آن را مى‌كشيد كه همه چيز از جانب خدا عملى شود، بدون آن كه وى در اين باره به نقش خود عمل كند، چه بسا كه نوزاد وى به او بازنمى‌گشت، زيرا كه سنت خدا- در تغيير- متكى بر سعى و كوشش ابتدايى خود انسان است: «إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ‌- خدا وضعى را كه قومى در آن قرار گرفته‌اند تغيير نمى‌دهد مگر آن كه چيزى را كه در جانهاى خود دارند تغيير دهند». [٢]/ ٢٧٣ «وَ حَرَّمْنا عَلَيْهِ الْمَراضِعَ مِنْ قَبْلُ فَقالَتْ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلى‌ أَهْلِ بَيْتٍ يَكْفُلُونَهُ لَكُمْ وَ هُمْ لَهُ ناصِحُونَ‌- و حرام كرديم بر او شيرخوارگاهها (پستانها) را از پيش، پس (خواهرش) گفت كه: آيا مى‌خواهيد شما را به خانواده‌اى راهنمايى كنم كه پرستاريش كنند و از نيكخواهان او باشند؟» و كلمه «يكفلونه لكم» دليل بر آن است كه خواهر موسى تمام تلاش خويش را براى آن به كار گرفت كه در برابر ديگران علاقه‌مندى به موسى را پنهان‌