تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٤ - شرح آيات

خداوند سبحانه و تعالى چنان كه وعده كرده است به يارى ايشان برمى‌خيزد و چه كس راستگوتر از خدا است؟! و در پايان درس صورتى از مبارزه ميان مستضعفان و مستكبران را خواهيم يافت.

شرح آيات

فَرَدَدْناهُ إِلى‌ أُمِّهِ‌ [١٠] «وَ أَصْبَحَ فُؤادُ أُمِّ مُوسى‌ فارِغاً- و قلب مادر موسى آسوده از هر غمى شب را به صبح رسانيد.» آن را از هر اهتمامى تهى كرد و همه توجه خود را به سرنوشت نوزاد خود مصروف داشت، و انسان در مواجهه با يك دشوارى و مسئله مهمى در زندگى خود بايد چنين بوده باشد، و قولى آن است كه «فارغ» در اين جا به معنى مهموم و مغموم است، و آيه‌ فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ‌ چنين ترجمه شده است كه چون اندوهگين و غمناك شدى برپا خيز، و اين تفسير با موضوع سورة الانشراح تناسب دارد.

«إِنْ كادَتْ لَتُبْدِي بِهِ لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلى‌ قَلْبِها- و نزديك بود كه (راز خود) را اگر از قلب او جلو نمى‌گرفتيم فاش كند.»/ ٢٧٢ يعنى به او براى پوشيده نگاه داشتن راز صبر و توانايى داديم.

«لِتَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ‌- تا از مؤمنان بوده باشد.» قرآن در اين بخش از آيه اهميّت كتمام و رازدارى را در پيروزى انقلابها براى ما بيان مى‌كند، و اين كه چگونه شرط ايمان مى‌شود. چه اگر مادر موسى احساسات خود را نسبت به فرزندش آشكار مى‌كرد، ديگر از مؤمنان نمى‌شد.

در حديثى از رسول اللَّه (ص) آمده است كه

«در انجام دادن كارهاى خود از بردبارى و پنهان نگاه داشتن راز يارى و مدد بگيريد».

[١١] و پس از آن كه مادر موسى (ع) نوزاد خود را به دريا افكند، كار را به‌