تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨ - زمينه كلى سوره

/ ٧

زمينه كلّى سوره‌

نام سوره: اين سوره بدان سبب به نام «الشعراء» خوانده شده كه در آن از رسالتهاى خدا در مواجهه با فرهنگهاى بشرى سخن رفته است.

آيات اين سوره در پيرامون رسالتهاى خدا گردش مى‌كند، به همان گونه كه در سورة الفرقان از آن ياد شد، ولى با تفصيل بيشتر، و اين كار در ضمن بيان مبارزه ميان رسالتهاى الاهى و معتقدات جاهلى برخاسته از فرهنگهاى انحرافى صورت پذير مى‌شود.

پس از آن كه آغاز سوره ما را به ياد خدا مى‌اندازد، سخنى از خواست شديد پيغمبر نسبت به راهنمايى مردمان به ميان مى‌آيد، و در اين باره تأكيد مى‌شود كه خدا مردمان را با اكراه به هدايت و راهيابى دعوت نمى‌كند، و در اين مورد از ميان صفات خداوند متعال دو نام عزت و رحمت آشكار مى‌شود كه در طبيعت و در مبارزه تجلّى پيدا مى‌كنند.

سياق قرآن خبرهاى پيامبران را براى ما حكايت مى‌كند، و در هر يك از آنها از اين دو نام بزرگوار ياد مى‌شود، و در اين باره تأكيد صورت مى‌گيرد كه در اين حكايتها آياتى است، ولى بيشتر مردم ايمان نمى‌آورند.

/ ٨ در داستان موسى خدا او را به فرستادگى به سوى فرعون فرمان مى‌دهد، و موسى از دشواريهاى اين راه سخن مى‌گويد، و خدا همه آنها را به صورت كلّى نفى مى‌كند، و به او وعده پيروزى مى‌دهد، و موسى با سمت فرستادگى از جانب خدا به گفتگوى با فرعون مى‌پردازد، و فرعون با اشاره به قدرت خود با موسى مجادله مى‌كند.

اين امر آشكار مى‌شود كه هر فرستادگى در رسالت داراى محتوايى‌