تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٦٢ - شرح آيات

صاحب ثروت بر ما منجر مى‌شود، و از طريق آنان امپراطورى بين المللى بر ما حكومت پيدا مى‌كند. مترفان و خوشگذرانان بخش ظاهرى كوه يخ را در فساد اقتصادى تشكيل مى‌دهند. آنان شاخه‌هاى درختى به شمار مى‌روند كه رگ و ريشه آن در جامعه بسيار به اعماق فرو رفته است.

دويدن به دنبال سود سريع، و سستى در كار، و در جستجوى آسايش و آرامش رايگان بودن، و ترك اتقان و استحكام در امور، و كمفروشى در كار، همه از عوامل انحطاط اقتصادى به شمار مى‌رود، و آن به نوبه خود به فقر و تبعيت از بيگانگان مى‌انجامد.

متاع دنيا وسيله‌اى براى رسيدن به آخرت پاكيزه است، و بهترين روشها براى آزاد و خلاص شدن از فساد عبارت از زهد در دنيا است، و بياييد با هم حديث آينده را در تفسير آيه و بيان مصداقهاى پنهان آن بخوانيم كه مى‌گويد

از حفص روايت است كه ابو عبد اللَّه (ع) گفت

«منزلت و جايگاه دنيا در برابر من همچون مردارى است. اگر ناگزير باشم، اى حفص! از آن مى‌خورم. خداوند تبارك و تعالى مى‌داند كه بندگانش چه مى‌كنند، و به كجا روانه مى‌شوند، پس به سبب علم سابقى كه درباره آنان دارد، در برابر كارهاى بدشان صبور مى‌ماند، پس مبادا حسن طلب از كسى كه از فوت بيمى ندارد تو را بفريبد، و سپس آيه شريفه تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ ... را تا پايان آن تلاوت كرد و مى‌گريست و مى‌گفت: سوگند به خدا كه آرزوها با اين آيه از ميان رفت»، و من گفتم: فدايت شوم، حدّ زهد در دنيا چيست؟

/ ٣٨٧ پس گفت

«خداى- عز و جل- در كتابش آن را محدود كرده و گفته است: «لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‌ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ‌- تا بر آنچه از دست مى‌دهيد اندوهگين مشويد، و به آنچه به شما مى‌رسد شادمان مباشيد». [٤٤]