تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٦ - شرح آيات
نگاه دارد، و به آنان نگفت كه كودك از آب گرفته شده برادر او است، بلكه با گفتن كلمه «لكم براى شما» او را در ملكيت فرعون قرار داد، و از اين جا اهميت پيروى اعمال و مقررات مكتبى براى آن كه موسى در اين ميان از دنيا نرود، بلكه دست رساليان به پرورش او بپردازد، و اين كار لحظه به لحظه تا پايان انجام پذيرد، معلوم مىشود.
موسى كه خدا شير همه پستانها را بر او حرام كرده بود، اگر كارهاى عاقلانهاى كه خواهرش به پيروى از فرمان مادر به بهترين وجه انجام داد صورت نمىگرفت، بسا مىشد كه از گرسنگى و تشنگى بميرد، يا در بهترين صورت سرنوشتى مجهول در نزد ايشان پيدا كند.
[١٣] در آيه پيشين خداوند متعال گفت
«وَ أَوْحَيْنا إِلى أُمِّ مُوسى أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي الْيَمِّ وَ لا تَخافِي وَ لا تَحْزَنِي إِنَّا رَادُّوهُ إِلَيْكِ وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ.
و در اين آيه مىگويد
«فَرَدَدْناهُ إِلى أُمِّهِ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُها وَ لا تَحْزَنَ- پس او را به مادرش بازگردانديم تا چشمش (بدو) روشن شود و اندوهگين مباشد.» «وَ لِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ- و تا بداند كه وعده خدا حق است، ولى بيشتر ايشان (مردمان) نمىدانند.» آيه نخستين بيان مىكند كه خدا در اين باره وعدهاى داده است، ولى آيه دومى به تحقق يافتن اين وعده اشاره مىكند، و در اين جا از دو امر آگاه مىشويم
١- درست است كه خدا به مؤمنان وعده پيروزى مىدهد، ولى از آنان خواستار عمل است و چنان نبايد باشد/ ٢٧٤ كه وعده خدا به ايشان بهانهاى براى بيكار ماندن آنان شود و از بخشيدن و كوشش كردن باز ايستند، بلكه اين وعده بايد انگيزهاى براى كوشش و مجاهده ايشان باشد.
مادر موسى چندان كوشش مادى و معنوى از خود نشان داد تا براى دريافت وعده خدا اهليت و شايستگى پيدا كند.