تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٩ - و آنان وارثان بودند

عالى بيرون كرديم. آرى ... ولى خدا سپس بنى اسراييل را به مصر بازگرداند و آن را به ميراث به آنان بخشيد.

پس سپاهيان فرعون در هنگام سرزدن آفتاب آماده رو به رو شدن با بنى اسراييل شدند، و هنگامى كه دو گروه به يكديگر نزديك شدند، همراهان موسى گفتند: آنان با نيروهاى عظيم خود به ما خواهند رسيد. موسى به ايشان گفت

هرگز چنين نخواهد شد ... خدا/ ٥٢ با من است و او مرا به راه رهايى راهنمايى خواهد كرد؛ پس به موسى وحى رسيد كه عصايت را به دريايى كه به آن رسيده بودند بزند، و چون چنين كرد، دريا به دو قسمت تقسيم شد و در ميان آن دو راه خشكى براى عبور به وجود آمد، و پروردگار آل فرعون را، به دنبال موسى و نبى اسراييل، به همين راه دريايى كشاند، ولى بنى اسراييل را (كه در آن سوى دريا از آن خارج شدند) نجات داد و ديگران را غرق كرد (كه در آن هنگام كه آب دريا به حال خود بازگشت هنوز در آن راهپيمايى مى‌كردند).

در اين معجزه نشانه‌اى از عظمت و قدرت، و نيز از رحمت و مهربانى او، وجود دارد، ولى بيشترين مردمان ايمان نمى‌آورند، و خدا از جبّاران و گردنكشان انتقام مى‌گيرد، و نسبت به مستضعفان مهربان است.

شرح آيات

و آنان وارثان بودند

[٥٢] فرعون در مواجهه با رسالت با همه گمراه كردنهاى خود شكست خورد، در صورتى كه تمام دستگاه تبليغاتى خود را براى اين منظور به كار گرفته بود، و عزم آن داشت كه موسى و يارانش را سخت تنبيه كند، ولى راهنمايى خدا بر كيد او پيروز شد و مكر او را بى اثر ساخت، چه خدا به پيامبر خود فرمان داد كه راهنمايى بنى اسراييل در راه هجرت باشد.

«وَ أَوْحَيْنا إِلى‌ مُوسى‌ أَنْ أَسْرِ بِعِبادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ‌- و به موسى وحى فرستاديم كه بندگان مرا شب هنگام به راه بينداز، چه آنان شما را دنبال خواهند