تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٦١ - شرح آيات

چون تقدير الاهى نازل شود، چشم را پوششى از ديدن باز مى‌دارد؟!». [٨] [٢٣] «إِنِّي وَجَدْتُ امْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ‌- اين مطلب را دريافتم كه زنى بر ايشان پادشاهى مى‌كند.»/ ١٧٣ «وَ أُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ- و همه چيز در اختيار دارد.» «وَ لَها عَرْشٌ عَظِيمٌ‌- و داراى تخت پادشاهى بزرگى است.» گفته‌اند كه تخت بلقيس ملكه سبأ درازا و پهنا و بلندايى هر يك به اندازه بيست و پنج ذراع داشت، و از طلا ساخته شده بود، و بلقيس دختر شرحبيل با داشتن مجلس شورايى بر مردم حكومت مى‌كرد كه بيش از ٣١٣ مرد در آن عضويت داشتند و هر يك از آنها از طرف يكى از قبيله‌ها در آن مجلس نمايندگى داشت.

[٢٤] «وَجَدْتُها وَ قَوْمَها يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِنْ دُونِ اللَّهِ‌- او را و قومش را ديدم كه، به جاى خدا، در برابر خورشيد سجده مى‌كنند.» مردمان بر دو گروهند: گروهى پس از تفكر كردن درباره امرى به عمل برمى‌خيزند، و گروهى ديگر بدون تفكر و انديشيدن چنين مى‌كنند، و اگر آنان پيش از سجده كردن به خورشيد درباره آن به تفكر پرداخته بودند، راه درست را حتما تشخيص مى‌دادند، ولى آنان به اين كار نپرداختند و تنها به واقعيت موجود يا ميراثى بسنده كردند.

آرى. چنان است كه امام على (ع) گفت

«و اگر در قدرت عظيم و نعمت جسيم مى‌انديشيدند، به راه راست بازمى‌گشتند، و از عذاب سوزان مى‌ترسيدند، ولى قلبها بيمار است و بصيرتها پريشان و آشفته». [٩] «وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ‌- و شيطان اعمال ايشان را آراسته بود.» از راه بهانه آوردن بى‌جا براى گناهكارى و گمراه كردن ايشان.