تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٥٤ - حجاب دوم ترس از فقر
عمل كردن در راه خدا به شمار مىرود.
و قرآن اين درد را با دو دارو درمان مىكند
الف: طرح كردن حقيقت مرگ و حتمى بودن آن، چه هر كس ناگزير مرگ را خواهد چشيد، و مجالى براى گريز از آن وجود ندارد، پس سعى خود را در آن انجام ده، و از فرصت زندگى بهرهگير.
ب: و مرگ واقعيتى ترسناك نيست، بلكه ترس انديشهاى است كه در سر تو لانه ساخته، و مرگ آن چيزى نيست كه بايد از آن حذر شود، و در آن هنگام كه ميل به مرگ پيدا كنى به تو حيات بخشيده مىشود/ ٤٨١ و سلاح اعدام و عذاب دادن سلاح دشمنان است، و چون به چالش با آنها برخيزى، آزادانه قرار خويش را اختيار خواهى كرد.
حجاب دوم: ترس از فقر
بسيار كسان از فقر حذر مىكنند، به درجهاى كه اين ترس آنان را از انفاق و خرج كردن مال حتى براى شخص خودشان بازمىدارد، و گاه آنان را به سر حد بخل مىرساند، و سبب آن در ديد عادّى محض آنان وجود دارد، و در غافل بودنشان از انديشه عمل و جزا و نيت، چه خداوند متعال روزى هر كس را به اندازه نيت و اطمينان او به خدا سبحانه و تعالى نصيب او مىسازد، و اين دعوت براى اسراف نيست بلكه دعوت براى انفاق كردن در راه خدا است، تا ترس از فقر حاجزى براى تو نشود و تو را از رسيدن به حقيقت باز ندارد، پس بر ما لازم است كه به حكمت و تدبير خدا ايمان آوريم و بدانيم كه خداوند تبارك و تعالى پاداش بندگان نيكوكار خويش را ضايع نمىكند.
[٦١] «وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ- و اگر از ايشان بپرسى كه چه كس آسمانها و زمين را آفريد، و خورشيد و ماه را مسخّر (آدمى) ساخت، خواهند گفت: خدا، پس چرا به دروغگويى رانده مىشوند؟»