تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٥٥ - حجاب دوم ترس از فقر

اگر از حقيقت آفرينش و روزى آگاهند، و مى‌دانند كه خدا مدبّر امور است، پس چرا انسانيت خويش را به خاطر لقمه نانى فرو رفته در گل بندگى خلق مى‌فروشند؟! خوب است به پروردگار جهانيان و مسخر كننده خورشيد و سازنده جهان توجه كنند و از او يارى جويند، و بر ايشان لازم است كه حقيقت آن عقب ماندگى و خوارى را كه در آن به سر مى‌برند، لحظه‌اى با كنار گذاشتن تكبر و غرور كنار گذارند.

[٦٢] «اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ يَقْدِرُ لَهُ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَلِيمٌ‌- خدا روزى را براى هر يك از بندگانش كه بخواهد، گسترش مى‌دهد يا بر او تنگ مى‌كند، و خدا بر هر چيز بسيار دانا است.» كليدهاى روزى به دست خدا است و نه به دست رئيس، و روح را عزراييل از بدن آدمى بيرون مى‌آورد نه دايره خبرگزاريهاى مركزى، پس بر تو است كه خرسندى خاطر و قناعت را پيشه خود سازى، و بدانى كه قضا به دست خدا است،/ ٤٨٢ و چون چيزى مايه ناراحتى به تو رسد، اندوهناك مشوى، زيرا كه خدا با سعى و كوشش خودت بهتر از آن را به تو خواهد داد، و بدين مرحله جز مؤمنان حقيقى دسترس ندارند.

[٦٣] «وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ مَوْتِها لَيَقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْقِلُونَ‌- و اگر از ايشان بپرسى كه: چه كس از آسمان آب فرو ريخت و با آن زمين را پس از مرگ آن زنده كرد، خواهند گفت: خدا، بگو: سپاس مى‌گزارم خداى را، ولى بيشترين ايشان به خرد خود اين را درنمى‌يابند.» در برابر ما قرار دارد گواهيهاى پياپى جهان، و دلايل متواتر علم و دانش، درباره تأكيد بر حقايق روزى، ولى تنها براى كسانى سودمند واقع مى‌شود كه در اين حقايق بينديشند و آنها را نيكو فهم كنند، و اين وظيفه و مسئوليتى براى انسان است، و جزا و پاداش او نيز به اندازه ادراك او و ملتزم بودنش به آن خواهد بود.